อัตราการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงต่อระยะทาง (กิโลเมตร/ลิตร)

การแลกเปลี่ยนยางสำรองต้องสอดคล้องกับเงื่อนไขบางประการ โดยประการแรกต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าความยาวระหว่างรูของยางสำรองตรงกับความยาวระหว่างรูของล้อรถปกติ ซึ่งเป็นพื้นฐานสำหรับการติดตั้งอย่างราบรื่น ประการที่สอง ความแตกต่างของเส้นรอบวงการหมุนของขนาดยางไม่ควรใหญ่เกินไป มิฉะนั้นอาจส่งผลต่อความเสถียรของการขับขี่ของรถและการทำงานปกติของระบบอิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ ยางสำรองมักถูกออกแบบมาเพื่อใช้ในกรณีฉุกเฉินชั่วคราว แม้จะสอดคล้องกับเงื่อนไขการแลกเปลี่ยนก็ตาม ก็ควรใช้เฉพาะในระยะทางสั้นและเปลี่ยนเป็นยางขนาดปกติโดยเร็วที่สุด ขนาดยางสำรองของรถแต่ละรุ่นมีความแตกต่างกัน เมื่อพิจารณาการแลกเปลี่ยนจำเป็นต้องตรวจสอบพารามิเตอร์ที่เกี่ยวข้องอย่างละเอียด เพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายจากขนาดไม่ตรงกัน ในชีวิตประจำวัน หากมีข้อสงสัยว่าขนาดยางสำรองเหมาะสมหรือไม่ ควรปรึกษาศูนย์บริการทางการของแบรนด์รถหรืออู่ซ่อมรถมืออาชีพ เพื่อรับคำแนะนำที่ถูกต้อง

ช่วงเวลาเปลี่ยนยางสำรองต้องพิจารณาจากระยะเวลาการเก็บรักษา สภาพการใช้งาน และระดับการเสื่อมสภาพอย่างรอบด้าน ยางสำรองที่ยังไม่เคยใช้งานและเก็บรักษาอย่างเหมาะสม โดยทั่วไปยังสามารถใช้งานได้ประมาณ 5 ปี แต่ควรตรวจสอบเป็นระยะ เมื่อเก็บรักษานานถึง 8 ปี ความเสี่ยงในการเสื่อมสภาพของยางจะเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน เพื่อความปลอดภัยควรเปลี่ยนยางใหม่ทันที หากยางสำรองเคยถูกใช้งานมาก่อน ควรลดระยะเวลาเปลี่ยนเหลือประมาณ 2 ปี เนื่องจากการใช้งานจะเร่งกระบวนการเสื่อมสภาพของยาง นอกจากนี้ หากพบสัญญาณการเสื่อมสภาพของยาง เช่น รูปทรงผิดปกติ รอยแตกที่ข้างยาง หรือยางแข็งตัว แม้ว่ายังไม่ถึงระยะเวลาที่กำหนดก็ควรเปลี่ยนใหม่ทันที ยางสำรองขนาดมาตรฐานที่เก็บไว้นานอาจเสื่อมสภาพได้ ควรสลับตำแหน่งกับยางหลักทุก 8,000-10,000 กิโลเมตรเพื่อรักษาสภาพ ยางสำรองขนาดเล็กมีไว้ใช้เฉพาะกรณีฉุกเฉินเท่านั้น ไม่ควรใช้งานเป็นระยะเวลานาน ควรตรวจสอบความดันลมยาง สภาพการสึกหรอ และรอยร้าวของยางสำรองทุก 3 เดือน เพื่อให้มั่นใจว่ายางพร้อมใช้งานในกรณีฉุกเฉินเสมอ

ยางเก่าสามารถขายได้ ราคาขึ้นอยู่กับสภาพการสึกหรอของยาง ความลึกของดอกยาง การมีรอยตำหนิหรือโป่งพอง โดยปกติจะอยู่ระหว่าง 5 ถึง 40 หยวน หากยางสึกหรอน้อย ดอกยางยังชัดเจน และไม่มีรอยเสียหายที่เห็นชัดเจน สามารถขายผ่านแพลตฟอร์มซื้อขายสินค้ามือสองหรือศูนย์อะไหล่รถยนต์ในราคาสูง (10-40 หยวน) แต่หากสึกหรอมากหรือมีรอยเสียหาย ก็สามารถขายให้กับสถานีรีไซเคิลเป็นเศษขยะในราคาต่ำ (5-10 หยวน) ช่องทางการขายได้แก่ ศูนย์อะไหล่รถยนต์ อู่ซ่อมรถ สถานีรีไซเคิล และแพลตฟอร์มซื้อขายสินค้ามือสอง ยางเก่ามีคุณค่าสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้หลายทาง หากสภาพดีสามารถนำไปรีโนเวตมืออาชีพเพื่อใช้กับรถบรรทุกหรือรถจักรกล หากไม่สามารถรีโนเวตได้ สามารถแยกเป็นผงยางและลวดเหล็กเพื่อใช้ทำผลิตภัณฑ์ยาง ลู่วิ่ง วัสดุกันน้ำ หรือผ่านกระบวนการไพโรไลซิสเพื่อผลิตน้ำมันเชื้อเพลิงและคาร์บอนแบล็ก หรืออาจดัดแปลงเป็นของตกแต่ง เฟอร์นิเจอร์ และสิ่งของใช้ในชีวิตประจำวัน เมื่อเจ้าของรถเปลี่ยนยางใหม่ สามารถประเมินสภาพยางเก่าและเลือกช่องทางการขายที่เหมาะสม ซึ่งนอกจากจะช่วยรีไซเคิลทรัพยากรแล้ว ยังสามารถสร้างรายได้อีกด้วย

การตัดสินใจว่ารถยนต์จำเป็นต้องเปลี่ยนยางสำรองหรือไม่ ต้องพิจารณาร่วมกันหลายปัจจัย ได้แก่ ระยะเวลาการเก็บ ระดับการเสื่อมสภาพ ประเภทขนาด และการตรวจสอบประจำวัน 1. ระยะเวลาการเก็บ - ยางสำรองที่เก็บไว้ไม่ใช้งานประมาณ 5 ปี มักยังใช้งานได้ปกติ แต่ต้องตรวจสอบอย่างสม่ำเสมอ - เมื่อเก็บนานประมาณ 8 ปี ความเสี่ยงการเสื่อมสภาพเพิ่มขึ้น ควรเปลี่ยนใหม่ - หากเกิน 8 ปี ต้องเปลี่ยนทันที 2. ระดับการเสื่อมสภาพ หากยางมีลักษณะผิดรูป แข็งเกินไป มีรอยแตกเล็กๆ หรือรอยร้าวชัดเจนที่แก้มยาง แสดงว่าโครงสร้างภายในเสียหาย ประสิทธิภาพลดลง ต้องเปลี่ยนใหม่โดยเร็ว 3. ประเภทขนาด - ยางสำรองขนาดเต็มที่เก็บไว้นานอาจเสื่อมสภาพเร็ว ควรสลับตำแหน่งกับยางหลักทุก 8,000-10,000 กิโลเมตร - ยางสำรองขนาดไม่เต็มขนาด ใช้สำหรับกรณีฉุกเฉินเท่านั้น ควรใช้ความเร็วไม่เกิน 80 กม./ชม. และระยะทางไม่เกิน 80 กม. 4. การตรวจสอบ - ตรวจสอบความดันลมยาง สภาพการสึกหรอ (เช่น ดอกยางถึงเส้นแสดงระดับ) และรอยร้าวทุก 3 เดือน - อย่าเก็บสารกัดกร่อนเช่นน้ำมันเครื่องใกล้กับยางสำรอง 5. วิธีการเก็บรักษา - เก็บในที่แห้ง มีอากาศถ่ายเท หลีกเลี่ยงแสงแดดและความร้อน - หากเคยใช้งานยางสำรอง ควรเปลี่ยนใหม่ภายใน 2 ปี เพื่อความปลอดภัย

ยางรถที่ใช้งานมาแล้ว 5 ปี ควรตรวจสอบสถานะการเสื่อมสภาพเป็นหลัก ไม่ใช่เปลี่ยนยางทันที แม้ระยะทางใช้งานจะไม่ถึงเกณฑ์ที่แนะนำ ยางรถอายุ 5 ปีอาจมีคุณภาพลดลงเนื่องจากการออกซิเดชันของยาง ควรตรวจสอบอย่างละเอียดว่ามีรอยร้าวที่แก้มยางหรือยางแข็งตัวหรือไม่ หากพบอาการเสื่อมสภาพเหล่านี้ควรเปลี่ยนยางทันที หากตรวจสอบแล้วไม่พบความผิดปกติและสภาพการขับขี่ส่วนใหญ่เป็นถนนในเมืองรวมถึงมีนิสัยการขับขี่ที่ดี สามารถใช้งานต่อไปได้ แต่ต้องเพิ่มความถี่ในการตรวจสอบยางเป็นทุก 6 เดือน นอกจากนี้ยังต้องพิจารณาจากเครื่องหมายการสึกหรอ โดยในร่องดอกยางจะมีเครื่องหมายแสดงการสึกหรอที่ความลึก 1.6 มม. (สัญลักษณ์ TWI) เมื่อดอกยางสึกถึงระดับเครื่องหมายนี้ ความสามารถในการยึดเกาะถนนและการระบายน้ำจะลดลงอย่างมาก ต้องเปลี่ยนยางทันที หากยางมีอาการบวม รอยร้าวลึกเกิน 2 มม. หรือได้รับการซ่อมแซมเกิน 3 ครั้ง ไม่ว่าจะใช้งานมานานเท่าใดหรือมีระยะทางใช้งานเท่าใด ต้องเปลี่ยนยางทันที ส่วนยางอายุเกิน 6 ปี แม้สภาพภายนอกจะดูดี แต่โครงสร้างภายในอาจเสื่อมสภาพจากการออกซิเดชันเป็นเวลานานจนก่อให้เกิดอันตราย จำเป็นต้องเปลี่ยนยางทันที สำหรับการบำรุงรักษาประจำวัน การรักษาความดันลมยางให้ได้มาตรฐานและการสลับตำแหน่งยางเป็นประจำ (ทุก 15,000-20,000 กิโลเมตร) จะช่วยยืดอายุการใช้งานของยางได้ แต่ปัจจัยหลักในการตัดสินใจยังคงเป็นอายุการใช้งานและสภาพการสึกหรอของยาง