มีกี่ประเภทของระบบเชื้อเพลิง?

เชื้อเพลิงก๊าซทั่วไปมี 4 ประเภทหลัก ได้แก่ ก๊าซธรรมชาติ ก๊าซสังเคราะห์ ก๊าซปิโตรเลียมเหลว (LPG) และก๊าซชีวภาพ ก๊าซธรรมชาติประกอบด้วยมีเทนเป็นหลัก และมาจากแหล่งต่างๆ เช่น ก๊าซจากแหล่งก๊าซธรรมชาติ ก๊าซปิโตรเลียมที่ได้จากการผลิตน้ำมัน ก๊าซคอนเดนเซต และมีเทนจากชั้นถ่านหิน ก๊าซสังเคราะห์เป็นก๊าซที่ติดไฟได้ซึ่งผลิตจากวัตถุดิบของแข็งหรือของเหลวผ่านกระบวนการแปรรูป เช่น ก๊าซถ่านหินกลั่นและก๊าซถ่านหินแปรสภาพ ก๊าซปิโตรเลียมเหลว (LPG) ส่วนใหญ่ประกอบด้วยไฮโดรคาร์บอน เช่น โพรเพนและบิวเทน เป็นก๊าซที่อุณหภูมิและความดันห้อง แต่จะกลายเป็นของเหลวได้ง่ายเมื่อได้รับความดันหรือทำให้เย็นลง ก๊าซชีวภาพเป็นก๊าซที่ติดไฟได้ซึ่งผลิตจากการหมักสารอินทรีย์โดยจุลินทรีย์ภายใต้สภาวะไร้ออกซิเจน เชื้อเพลิงก๊าซมีความสะอาด มีประสิทธิภาพ และมีกระบวนการเผาไหม้ที่ควบคุมได้ง่าย ทำให้มีการใช้งานอย่างแพร่หลายในการผลิตทางอุตสาหกรรมและชีวิตประจำวัน ตัวอย่างเช่น ก๊าซธรรมชาติมักใช้สำหรับการปรุงอาหารในครัวเรือนและการผลิตไฟฟ้า ในขณะที่ LPG เหมาะสำหรับเตาแก๊สในครัวเรือนและเชื้อเพลิงสำหรับยานยนต์

ขยะกระดาษเป็นเชื้อเพลิงชีวภาพ และยังเป็นหนึ่งในวัตถุดิบสำคัญสำหรับผลิตเชื้อเพลิงที่ได้จากขยะ (RDF) ด้วย ขยะกระดาษมีค่าความร้อนที่สามารถใช้ได้บางส่วน สามารถนำมาใช้ในการผลิตไฟฟ้า การให้ความร้อนในกระบวนการผลิตอุตสาหกรรม และสถานการณ์อื่นๆ โดยวิธีการเผาโดยตรงหรือแปลงเป็น RDF ในฐานะเชื้อเพลิงชีวภาพ ค่าความร้อนของขยะกระดาษมักอยู่ในช่วงประมาณ 15.9-16.5 MJ/kg แม้จะต่ำกว่าเม็ดไม้แบบดั้งเดิมเล็กน้อย แต่สามารถแทนที่เชื้อเพลิงฟอสซิลบางส่วนได้อย่างมีประสิทธิภาพผ่านการประมวลผลอย่างเหมาะสม ในการผลิต RDF ขยะกระดาษจำเป็นต้องผ่านกระบวนการเรียงคัดและกำจัดสิ่งเจือปน บด การทำให้แห้ง (ลดปริมาณน้ำลงถึง 8%-15%) การบีบอัดให้เป็นรูปทรง และกระบวนการอื่นๆ RDF ที่ผลิตออกมา มีความเสถียรภาพที่ดี สามารถนำไปใช้ในโรงไฟฟ้า โรงงานปูน และเตาเผาอุตสาหกรรมอื่นๆ นอกจากนี้ การใช้ขยะกระดาษเป็นเชื้อเพลิงสามารถลดปริมาณขยะที่ฝังกลบ ลดการปล่อยก๊าซคาร์บอน และช่วยสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงไปสู่การทำงานแบบสีเขียวและต่ำคาร์บอน ซึ่งเป็นหนึ่งในเส้นทางสำคัญของการใช้ประโยชน์จากวัสดุเหลือใช้

น้ำมันดิบประเภทพาราฟินเป็นหนึ่งในสามประเภทหลักของน้ำมันดิบที่แบ่งตามส่วนประกอบไฮโดรคาร์บอน ซึ่งมีปริมาณแอลเคนสูง และปริมาณไซโคลแอลเคนกับอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนต่ำ น้ำมันดิบประเภทนี้มักมีลักษณะเฉพาะคือปริมาณขี้ผึ้งสูงและจุดแข็งตัวสูง บางชนิดของน้ำมันดิบประเภทพาราฟินมีปริมาณกำมะถันต่ำ สามารถนำไปผลิตผลิตภัณฑ์คุณภาพสูง เช่น น้ำมันก๊าด น้ำมันดีเซล น้ำมันทำละลาย น้ำมันหล่อลื่น และพาราฟินเชิงพาณิชย์ ตัวอย่างเช่น น้ำมันดิบประเภทพาราฟินในบางพื้นที่สามารถใช้ผลิตยางมะตอยสำหรับงานก่อสร้างเกรดเฉพาะ ส่วนประกอบน้ำมันดีเซลของมันก็แสดงลักษณะเฉพาะของพาราฟินอย่างชัดเจน น้ำมันดิบประเภทพาราฟินมีคุณค่าทางการใช้งานสูงในอุตสาหกรรมแปรรูปปิโตรเลียม และเป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิตผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมหลายชนิด

เชื้อเพลิงเหลวเป็นสารเหลวไวไฟที่สามารถสร้างความร้อนหรือพลังงานจลน์ได้ โดยส่วนใหญ่เป็นไฮโดรคาร์บอนหรือส่วนผสมของไฮโดรคาร์บอน และแบ่งออกเป็นสองประเภท ได้แก่ ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากกระบวนการทางธรรมชาติและเชื้อเพลิงสังเคราะห์/หมุนเวียน เชื้อเพลิงเหลวที่ใช้กันทั่วไป ได้แก่ 5 ประเภทดังต่อไปนี้: 1. น้ำมันเบนซิน กลั่นจากปิโตรเลียม เป็นเชื้อเพลิงหลักสำหรับยานยนต์เครื่องยนต์สันดาปภายในแบบจุดระเบิดด้วยประกายไฟ มีลักษณะเด่นคือระเหยง่ายและมีค่าความร้อนปานกลาง 2. น้ำมันดีเซล ผลิตภัณฑ์กลั่นจากปิโตรเลียม เหมาะสำหรับเครื่องยนต์สันดาปภายในแบบจุดระเบิดด้วยการอัด และใช้กันอย่างแพร่หลายในรถบรรทุก รถโดยสาร และเครื่องจักรกลก่อสร้าง 3. น้ำมันก๊าด ผลิตภัณฑ์กลั่นขั้นกลางจากปิโตรเลียม มักใช้ในกังหันก๊าซของเครื่องบินหรือการใช้งานด้านความร้อนในอุตสาหกรรม 4. เอทานอลเชื้อเพลิง เชื้อเพลิงหมุนเวียนที่ผลิตโดยการหมักชีวมวล (เช่น อ้อยและข้าวโพด) สามารถผสมกับน้ำมันเบนซินเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติป้องกันการน็อคและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม 5. ไบโอดีเซล ซึ่งผลิตจากน้ำมันพืช น้ำมันจากสัตว์ หรือน้ำมันปรุงอาหารที่ใช้แล้ว ผ่านกระบวนการทรานส์เอสเตอริฟิเคชัน เป็นเชื้อเพลิงสะอาดและหมุนเวียนได้ที่มีการปล่อยมลพิษต่ำในระหว่างการเผาไหม้ เชื้อเพลิงเหลวเหล่านี้มีบทบาทสำคัญในการขนส่ง การผลิตทางอุตสาหกรรม และสาขาอื่นๆ โดยเชื้อเพลิงเหลวหมุนเวียนได้รับความสนใจเพิ่มมากขึ้นเนื่องจากคุณสมบัติที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

ชีวิตประจำวันของเราใช้เชื้อเพลิงหลากหลายประเภท ทั้งเชื้อเพลิงแข็ง เชื้อเพลิงเหลว เชื้อเพลิงก๊าซ และเชื้อเพลิงหมุนเวียน เชื้อเพลิงแข็งได้แก่ ฟืนและถ่านหิน (เช่น ถ่านอัดก้อน) ซึ่งนิยมใช้ในพื้นที่ชนบทหรือสำหรับการปรุงอาหารกลางแจ้ง เชื้อเพลิงเหลวได้แก่ น้ำมันเบนซิน น้ำมันดีเซล (ส่วนใหญ่ใช้สำหรับการขนส่ง) น้ำมันพืช (สำหรับใช้ในครัวเรือนหรือร้านอาหาร) และแอลกอฮอล์ (สำหรับเตาขนาดเล็กหรือใช้กลางแจ้ง) เชื้อเพลิงก๊าซ เช่น ก๊าซปิโตรเลียมเหลว (LPG) และก๊าซธรรมชาติ เป็นตัวเลือกหลักสำหรับการปรุงอาหารในบ้าน ในขณะที่ก๊าซชีวภาพใช้เป็นเชื้อเพลิงหมุนเวียนในบางครัวเรือน นอกจากนี้ ไบโอดีเซล (ผลิตจากน้ำมันพืชหรือน้ำมันเหลือใช้) และเอทานอลกำลังถูกนำมาใช้ในการขับเคลื่อนยานยนต์มากขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าพลังงานไฮโดรเจนในปัจจุบันจะมีราคาแพง แต่คุณสมบัติที่สะอาดและปราศจากมลพิษทำให้เป็นเชื้อเพลิงที่มีอนาคตสดใส เชื้อเพลิงแต่ละชนิดมีคุณสมบัติแตกต่างกัน เชื้อเพลิงฟอสซิลแบบดั้งเดิมยังคงใช้กันอย่างแพร่หลาย ในขณะที่พลังงานหมุนเวียนและพลังงานสะอาดกำลังค่อยๆ กลายเป็นส่วนเสริมที่สำคัญของเชื้อเพลิงในชีวิตประจำวัน ซึ่งมีส่วนช่วยในการดำเนินวิถีชีวิตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม