วิธีพับเบาะหลังของ Volvo

ชิปปิ้งเกียร์รถยนต์เป็นส่วนประกอบหลักของระบบส่งกำลัง โดยมีหน้าที่หลักในการปรับกำลังงานที่ส่งออกจากเครื่องยนต์ให้เข้ากับล้อขับเคลื่อนอย่างมีประสิทธิภาพ ฟังก์ชันหลักของมัน ได้แก่ การเปลี่ยนอัตราทดเกียร์ผ่านชุดเฟืองหรือทอร์คคอนเวอร์เตอร์ เพื่อให้เครื่องยนต์หลักที่มีความจุกระบอกสูบระหว่าง 1.5L ถึง 3.0L สามารถทำงานในช่วง RPM ที่เหมาะสมที่สุดที่ 1500-4000 รอบ/นาที ตัวอย่างเช่น เมื่อขับตามรถในเมือง จะใช้อัตราทดต่ำ 3:1 เพื่อให้แรงบิดมากกว่า 200 นิวตันเมตร ในขณะที่เมื่อขับบนทางหลวงสามารถเปลี่ยนเป็นเกียร์โอเวอร์ไดรฟ์ 0.7:1 เพื่อลดความเร็วรอบเครื่องยนต์ การออกแบบชุดเฟืองเกียร์ถอยหลังพิเศษของชิปปิ้งเกียร์ ทำให้สามารถถอยหลังรถได้ในขณะที่เครื่องยนต์ยังคงหมุนไปข้างหน้า ความสามารถนี้มีประโยชน์อย่างยิ่งในซอยแคบๆของกรุงเทพฯ เมื่อใช้เกียร์ว่าง (N) สามารถลดภาระการสตาร์ทเครื่องยนต์ได้ประมาณ 40% และยังช่วยลดการกระชากขณะเปลี่ยนเกียร์ของเกียร์อัตโนมัติได้ถึง 60% เกียร์อัตโนมัติ 6 สปีดที่นิยมใช้ในปัจจุบัน สามารถเพิ่มประสิทธภาพการใช้เชื้อเพลิงได้ 15% เมื่อเทียบกับเกียร์ 4 สปีดแบบดั้งเดิม ส่วนเกียร์คลัชคู่สามารถลดเวลาการเปลี่ยนเกียร์ให้ต่ำกว่า 0.2 วินาที การเปลี่ยนน้ำมันเกียร์เฉพาะทุก 40,000 กิโลเมตร (ราคาประมาณ 800-1500 บาท) สามารถยืดอายุการใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ควรเลือกศูนย์บริการที่ได้รับการรับรองจากผู้ผลิตเพื่อการบำรุงรักษา

ในวงการยานยนต์ คำว่า "transmission" มักหมายถึงระบบส่งกำลังหรือเกียร์ ซึ่งเป็นชิ้นส่วนสำคัญที่ส่งกำลังจากเครื่องยนต์ไปยังล้อ ระบบส่งกำลังสามารถแบ่งตามประเภทเทคโนโลยีได้แก่ เกียร์ธรรมดา (MT) เกียร์อัตโนมัติ (AT) เกียร์แบบต่อเนื่อง (CVT) และเกียร์คลัตช์คู่ (DCT) โดยเกียร์ธรรมดาทำงานผ่านแป้นคลัตช์และคันเกียร์ ในขณะที่เกียร์อัตโนมัติใช้ระบบไฮดรอลิกในการเปลี่ยนเกียร์ เกียร์แบบต่อเนื่องใช้สายพานเหล็กและรอกรูปกรวยเพื่อปรับอัตราทดต่อเนื่อง ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการใช้เชื้อเพลิง ส่วนเกียร์คลัตช์คู่ใช้คลัตช์สองชุดเพื่อเปลี่ยนเกียร์อย่างรวดเร็ว ทั้งยังให้ความรู้สึกการขับขี่ที่สมรรถนะสูงและนุ่มนวล การบำรุงรักษาระบบส่งกำลังจำเป็นต้องเปลี่ยนน้ำมันเกียร์ตามระยะ โดยระยะเปลี่ยนถ่ายของรถแต่ละรุ่นมักอยู่ระหว่าง 40,000 ถึง 80,000 กิโลเมตร การใช้น้ำมันเกียร์คุณภาพต่ำอาจทำให้เกิดอาการกระตุกเมื่อเปลี่ยนเกียร์หรือทำให้ชิ้นส่วนเสียหายเร็วขึ้น ปัจจุบันรถยนต์ไฮบริดส่วนใหญ่ใช้ระบบ e-CVT หรือเกียร์เฉพาะสำหรับรถไฮบริด ซึ่งระบบเหล่านี้ใช้มอเตอร์ไฟฟ้าช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการส่งกำลัง

โดยหลักแล้ว เฟืองสามารถจำแนกได้เป็น 4 ประเภท โดยพิจารณาจากรูปทรงของฟัน ได้แก่ เฟืองอินโวลูต เฟืองไซคลอยด์ และเฟืองโค้งวงกลม เฟืองอินโวลูตเป็นที่นิยมใช้กันมากเนื่องจากผลิตได้ง่าย ส่วนเฟืองอีกสองประเภทนั้นใช้กันน้อยกว่าและส่วนใหญ่ใช้ในงานเฉพาะทางที่มุมแรงดันแตกต่างกันซึ่งส่งผลต่อความสามารถในการรับน้ำหนักและภาระ โดยพิจารณาจากรูปทรง สามารถจำแนกได้เป็น เฟืองทรงกระบอก เฟืองดอกจอก เฟืองไม่เป็นวงกลม แร็ค และเฟืองตัวหนอน เฟืองทรงกระบอกเหมาะสำหรับการส่งกำลังแบบเพลาขนาน ส่วนเฟืองดอกจอกมักพบในระบบเพลาตัดกัน โดยพิจารณาจากรูปทรงของแนวฟัน สามารถจำแนกได้เป็น เฟืองตรง เฟืองเกลียว เฟืองก้างปลา และเฟืองโค้ง เฟืองเกลียวใช้กันอย่างแพร่หลายในการส่งกำลังความเร็วสูงเนื่องจากมีความเรียบลื่นในการเข้าคู่กันมากกว่าเฟืองตรง โดยพิจารณาจากพื้นผิวของฟัน สามารถจำแนกได้เป็น เฟืองภายนอกและเฟืองภายใน เฟืองภายในส่วนใหญ่ใช้ในโครงสร้างขนาดกะทัดรัดที่มีพื้นที่จำกัด นอกจากนี้ วิธีการผลิตยังพัฒนาไปสู่กระบวนการหล่อ การตัด การรีด และการเผาผนึก กระบวนการที่แตกต่างกันส่งผลโดยตรงต่อความแม่นยำและความทนทานของเฟือง ตัวอย่างเช่น เฟืองที่มีผิวฟันแข็งต้องได้รับการอบชุบความร้อนและการตกแต่งขั้นสุดท้ายเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพ ในขณะที่เฟืองที่มีผิวฟันอ่อนจะเหมาะสมกว่าสำหรับการใช้งานที่ต้องการต้นทุนต่ำหรือภาระงานต่ำ วิธีการจำแนกประเภทเหล่านี้รวมกันเป็นระบบการใช้งานที่หลากหลายของเทคโนโลยีเฟือง

ในประเทศไทย ตำแหน่งคันเกียร์ของรถยนต์แตกต่างกันไปตามรุ่นรถและประเภทเกียร์ โดยรถเกียร์อัตโนมัติทั่วไปใช้การออกแบบคันเกียร์แบบตั้งพื้นแบบดั้งเดิม ตำแหน่งคันเกียร์อยู่ใต้แผงควบคุมกลางใกล้ขาขวาของผู้ขับขี่ รูปแบบทั่วไปมีทั้งแบบเรียงเป็นแนวตรงหรือแนวซิกแซก ที่มีป้ายสัญลักษณ์เกียร์ P, R, N, D ฯลฯ โดยรถยนต์ญี่ปุ่นมักนิยมใช้การออกแบบร่องเกียร์แบบซิกแซกเพื่อลดความเสี่ยงจากการใช้งานผิดพลาด รถรุ่นระดับสูงบางรุ่น เช่น บีเอ็มวี ใช้คันเกียร์อิเล็กทรอนิกส์ (เรียกทั่วไปว่า "คันเกียร์ขาไก่") ในขณะที่แบรนด์อื่นๆ เช่น เมอร์เซเดส-เบนซ์ อาจติดตั้งคันเกียร์แบบคันบังคับที่พวงมาลัย โดยรวมกลไกเปลี่ยนเกียร์ไว้ด้านขวาของพวงมาลัย รถเกียร์ธรรมดามีรูปแบบคันเกียร์แบบ H อยู่ในตำแหน่งมาตรฐาน ต้องใช้ร่วมกับการเหยียบคลัตช์ สิ่งสำคัญคือ ด้วยการพัฒนาเทคโนโลยี รถยนต์รุ่นใหม่บางรุ่น เช่น โตโยต้า GR Yaris ที่ติดตั้งเกียร์อัตโนมัติ 8 สปีด DAT ได้ปรับปรุงระบบการเปลี่ยนเกียร์ ลดการพึ่งพาการใช้งานคันเกียร์ทางกายภาพ ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบแบบใด ควรแนะนำให้ผู้ขับขี่ทำความคุ้นเคยกับการใช้งานเกียร์ของรถแต่ละคันก่อนเริ่มขับขี่ เพื่อความปลอดภัยในการเดินทาง

การเปลี่ยนเกียร์ของรถยนต์แบบเกียร์ธรรมดาต้องพิจารณารวมกันจากความเร็วรถ อัตราเร่งเครื่องยนต์ และการเปลี่ยนแปลงของเสียง โดยปกติหลังจากเริ่มออกตัวด้วยเกียร์ 1 เมื่อความเร็วรถถึง 15 กิโลเมตรต่อชั่วโมงให้เปลี่ยนเป็นเกียร์ 2 เมื่อถึง 25 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเปลี่ยนเป็นเกียร์ 3 เมื่อถึง 35 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเปลี่ยนเป็นเกียร์ 4 และเมื่อถึง 45 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเปลี่ยนเป็นเกียร์ 5 พร้อมกันนี้แนะนำให้เปลี่ยนเกียร์ขึ้นเมื่อเครื่องยนต์ทำงานที่ 1800-2000 รอบต่อนาที เพื่อให้กำลังส่งผ่านได้ราบรื่นและประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิง หากเสียงเครื่องยนต์ทุ้มหรือเร่งไม่ค่อยขึ้น แสดงว่าเครื่องยนต์ทำงานที่รอบต่ำเกินไปและต้องเปลี่ยนเกียร์ลง เมื่อขับขึ้นทางชันหรือแซงรถ สามารถเลื่อนการเปลี่ยนเกียร์ออกไปจนถึง 2500-3000 รอบต่อนาทีเพื่อเพิ่มแรงบิด ผู้ขับมือใหม่สามารถดูมาตรวัดรอบเครื่องเป็นหลักก่อน เมื่อชำนาญแล้วจึงสามารถตัดสินใจจากการตอบสนองของคันเร่งและเสียงเครื่องยนต์ได้ เมื่อเปลี่ยนเกียร์ต้องเหยียบคลัตช์จนสุด เพื่อหลีกเลี่ยงอาการกระตุกจากการปล่อยคลัตช์ครึ่งเดียวเกินไป ส่วนรถเกียร์อัตโนมัติแม้ไม่ต้องเปลี่ยนเกียร์เอง แต่ควรหลีกเลี่ยงการเร่งกระชากหรือเปลี่ยนเกียร์ขณะความเร็วสูง เมื่อจอดรถให้เข้าเกียร์ N ก่อน แล้วดึงเบรกมือ ก่อนจึงเปลี่ยนไปเกียร์ P เพื่อรักษาเกียร์ให้คงทน ไม่ว่าจะเป็นเกียร์ธรรมดาหรืออัตโนมัติ การเลือกเกียร์ให้เหมาะสมกับความเร็วนั้นสำคัญ การใช้เกียร์สูงที่รอบเครื่องต่ำหรือเกียร์ต่ำที่รอบเครื่องสูงเป็นเวลานานจะทำให้ชิ้นส่วนเครื่องยนต์สึกหรอเร็วขึ้น