ควรใช้ระบบควบคุมการยึดเกาะถนนเมื่อไร

เพลาแข็งเป็นโครงสร้างช่วงล่างด้านหลังแบบหนึ่งสำหรับรถยนต์ คุณสมบัติหลักคือล้อหลังซ้ายและขวาเชื่อมต่อกันด้วยคานขวางที่แข็งแรง ทำให้ล้อทั้งสองข้างส่งผลกระทบซึ่งกันและกันขณะเคลื่อนที่ โครงสร้างนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายในรถกระบะในประเทศ เช่น โตโยต้า ไฮลักซ์ และอีซูซุ ดีแม็กซ์ ซึ่งมักใช้ช่วงล่างด้านหลังแบบเพลาแข็ง เนื่องจากมีความสามารถในการรับน้ำหนักสูง ตอบโจทย์ความต้องการของผู้ใช้ในการขนส่งสินค้าหรือการขนส่ง นอกจากนี้ยังเรียบง่าย เชื่อถือได้ และมีค่าบำรุงรักษาต่ำ ทำให้เหมาะสำหรับการใช้งานในภูมิประเทศที่ซับซ้อน เช่น ถนนลูกรังในชนบทหรือสภาพถนนออฟโรด ข้อเสียของเพลาแข็งคือระดับความสบายจะต่ำกว่าช่วงล่างแบบอิสระเล็กน้อย และความสามารถในการกรองแรงสั่นสะเทือนเล็กน้อยจะอ่อนกว่าเล็กน้อยเมื่อขับขี่บนถนนเรียบในเมือง อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความนิยมในรถกระบะใช้งานจริง เนื่องจากผู้บริโภคในประเทศมีความต้องการสูงในด้านความทนทานและความสามารถในการรับน้ำหนัก ซึ่งเพลาแข็งตอบโจทย์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ระบบช่วยเลี้ยวรถยนต์มีหลักๆ แบ่งออกเป็นระบบช่วยเลี้ยวเชิงกล ระบบช่วยเลี้ยวด้วยแรระบบพวงมาลัยรถยนต์ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นระบบพวงมาลัยเชิงกล ระบบพวงมาลัยไฮดรอลิก ระบบพวงมาลัยไฟฟ้า (EPS) และระบบพวงมาลัยแบบอิเล็กทรอนิกส์ (Steer-by-wire) ระบบพวงมาลัยเชิงกลอาศัยแรงกายของผู้ขับขี่โดยสิ้นเชิง โดยส่งแรงพวงมาลัยผ่านโครงสร้างเชิงกลล้วนๆ แม้จะเรียบง่ายและเชื่อถือได้ แต่ก็ต้องใช้แรงงานมากและไม่ค่อยได้ใช้ในรถยนต์นั่งส่วนบุคคลสมัยใหม่ ระบบพวงมาลัยไฮดรอลิกประกอบด้วยระบบไฮดรอลิกเชิงกลและระบบไฮดรอลิกไฟฟ้า ระบบแรกใช้ปั๊มไฮดรอลิกที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์เพื่อช่วยในการหมุนพวงมาลัย เป็นเทคโนโลยีที่พัฒนาแล้วแต่ใช้พลังงานมากกว่า ระบบหลังใช้มอเตอร์ไฟฟ้าในการขับเคลื่อนปั๊มและรวมเข้ากับหน่วยควบคุมอิเล็กทรอนิกส์ ทำให้สามารถปรับระดับการช่วยเหลือตามความเร็วของรถได้ โดยคำนึงถึงความสะดวกในการใช้งานและความรู้สึกในการขับขี่ ระบบพวงมาลัยไฟฟ้าใช้มอเตอร์ไฟฟ้าเพื่อช่วยในการหมุนพวงมาลัยโดยตรง ประหยัดพลังงาน ปรับระดับการช่วยเหลือได้ และไม่จำเป็นต้องใช้ท่อไฮดรอลิก ทำให้เป็นระบบพวงมาลัยหลักในปัจจุบัน สามารถแบ่งย่อยออกเป็นระบบแบบคอลัมน์และระบบแบบเฟืองได้ ระบบพวงมาลัยแบบอิเล็กทรอนิกส์ (Steer-by-wire) ขจัดความเชื่อมต่อเชิงกลระหว่างพวงมาลัยและล้อ โดยส่งคำสั่งการหมุนพวงมาลัยผ่านสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ ระบบนี้ช่วยให้การควบคุมมีความยืดหยุ่นมากขึ้น แต่เทคโนโลยีมีความซับซ้อนและมีราคาแพง และปัจจุบันยังอยู่ในขั้นตอนการใช้งานอย่างค่อยเป็นค่อยไป ระบบบังคับเลี้ยวแต่ละแบบมีข้อดีของตนเอง การเลือกใช้ควรขึ้นอยู่กับการใช้งานและลักษณะการขับขี่ของรถยนต์

"adulterer" เป็นคำนามภาษาอังกฤษ ที่ออกเสียงแบบอังกฤษ [əˈdʌltərə(r)] และแบบอเมริกัน [əˈdʌltəɚ] ความหมายพื้นฐานคือผู้ที่มีความสัมพันธ์ทางเพศที่ไม่เหมาะสมกับบุคคลที่สมรสแล้ว มักใช้เพื่ออธิบายผู้ชายที่กระทำประเวณี รูปพหูพจน์คือ adulterers คำที่มักใช้ร่วมกัน ได้แก่ "adulterer and adulteress" (ชายและหญิงที่กระทำประเวณี), "unfaithful adulterer" (ชายที่กระทำประเวณีและไม่ซื่อสัตย์) เป็นต้น เช่น ประโยค "He was charged with being an adulterer." (เขาถูกกล่าวหาว่ากระทำประเวณี) คำนี้ใช้ได้ทั้งในบริบททางกฎหมายและชีวิตประจำวัน เพื่อหมายถึงผู้ที่ละเมิดพันธะความซื่อสัตย์ในชีวิตสมรส

ระบบรับน้ำหนักแบบอิสระ หมายถึงโครงสร้างแชสซีของรถที่แยกออกจากตัวถัง โดยระบบกันสะเทือนจะรับแรงกระแทกและน้ำหนักบรรทุกจากพื้นถนนโดยตรง การออกแบบนี้พบได้ทั่วไปในรถกระบะและรถ SUV แบบตัวถังแยกส่วน เช่น รถกระบะที่ทนทานบางรุ่นที่พบได้ทั่วไปในภูมิภาคนี้ใช้โครงสร้างนี้ ข้อดีคือแชสซีแบบเฟรมบันไดสามารถทนต่อแรงบิดได้มากกว่า ทำให้เหมาะสำหรับสภาพถนนที่ซับซ้อนและความต้องการใช้งานหนัก อย่างไรก็ตาม จุดศูนย์ถ่วงที่สูงขึ้นอาจส่งผลต่อการควบคุมรถบนท้องถนน ในทางตรงกันข้าม แชสซีแบบโมโนค็อกมีน้ำหนักเบากว่าและประหยัดน้ำมันมากกว่า ทำให้เหมาะสำหรับการขับขี่ในเมือง รถ SUV ในเมืองของญี่ปุ่นบางรุ่นใช้การออกแบบนี้ ในช่วงฤดูฝนหรือเมื่อขับขี่บนถนนชนบท ความแข็งแกร่งต่อแรงบิดของระบบรับน้ำหนักแบบอิสระจะเหนือกว่าอย่างมาก แต่การบำรุงรักษาตามปกติจำเป็นต้องใส่ใจกับการขันน็อตแชสซีให้แน่นและป้องกันสนิม โครงสร้างทั้งสองแบบมีจุดแข็งของตนเอง และควรเลือกใช้ตามการใช้งานที่ต้องการ ตัวอย่างเช่น หากต้องขนส่งสินค้าหรือขับรถบนถนนที่ไม่ได้ลาดยางบ่อยครั้ง ระบบรับน้ำหนักแบบอิสระอาจมีความน่าเชื่อถือมากกว่า

สปริงรถยนต์เป็นชิ้นส่วนสำคัญที่ไม่สามารถขาดได้ในการทำงานของรถยนต์ โดยหน้าที่หลักของมันรวมอยู่ในระบบช่วงล่าง ดังนี้ 1. รองรับน้ำหนักตัวรถ โดยใช้ความแข็งของตัวเองรับน้ำหนักทั้งในสภาวะคงที่และเคลื่อนที่ เพื่อให้แน่ใจว่าตัวรถมีเสถียรภาพ 2. ดูดซับแรงกระแทกจากพื้นถนน เมื่อรถวิ่งบนพื้นถนนไม่เรียบ สปริงจะดูดซับแรงสั่นสะเทือนผ่านการบีบอัดหรือยืดตัว เพื่อลดการสั่นสะเทือนที่ส่งไปยังผู้โดยสารในรถ และเพิ่มความสะดวกสบายในการนั่ง 3. ในสภาวะการขับเคลื่อนต่างๆ เช่น การเลี้ยว การเบรก หรือการเร่ง สปริงสามารถทำงานร่วมกับระบบช่วงล่างเพื่อรักษาท่าทางของตัวรถให้มั่นคง ลดการโคลงตัว การก้มหน้าหรือเงยหัว และเพิ่มความปลอดภัยในการควบคุมรถ นอกจากนี้ สปริงช่วงล่างบางชนิด (เช่น สปริงใบไม้) ยังทำหน้าที่เป็นตัวนำทางด้วย โดยควบคุมการเคลื่อนที่ของล้อให้เป็นไปตามแนวทางที่กำหนด นอกเหนือจากสปริงช่วงล่างแล้ว ระบบอื่นๆ ของรถยนต์ยังมีสปริงประเภทต่างๆ ที่ทำหน้าที่สำคัญดังนี้ - สปริงลดการบิดของคลัตช์สามารถลดการสั่นสะเทือนของชิ้นส่วนเมื่อเริ่มต้นหรือเร่งความเร็ว - สปริงดึงกลับของแป้นเบรก แป้นคันเร่ง และอื่นๆ ช่วยให้แป้นกลับสู่ตำแหน่งเดิมอย่างรวดเร็วหลังการเหยียบ เพื่อให้การทำงานลื่นไหล - สปริงตึงของสายพานหรือโซ่ไทมิงรักษาความตึงที่เหมาะสมของชิ้นส่วนส่งกำลัง เพื่อให้เครื่องยนต์ทำงานปกติ - สปริงดึงกลับของเบรกมือช่วยให้ระบบเบรกกลับสู่ตำแหน่งเดิม สปริงเหล่านี้ทำงานร่วมกันเพื่อเพิ่มความสะดวกสบาย ความมั่นคง และความน่าเชื่อถือของรถยนต์