‟ระบบ ABS ปล่อยน้ำมันเบรกได้กี่ครั้งต่อวินาที”

แชสซีของรถยนต์เป็นโครงสร้างที่รองรับและส่งกำลังพลังงานหลักของยานพาหนะ ซึ่งประกอบด้วยระบบสี่ระบบหลัก ระบบส่งกำลังรับผิดชอบส่งกำลังจากเครื่องยนต์ไปยังล้อขับ โดยประกอบด้วยชิ้นส่วนต่างๆ เช่น คลัตช์, เกียร์, เพลาขับ, ดิฟเฟอเรนเชียล ฯลฯ สามารถปรับเปลี่ยนความเร็ว แรงบิด และทิศทางของกำลัง เพื่อให้รถเริ่มออกตัวและวิ่งได้ราบรื่น ระบบช่วงล่างเป็นโครงร่างรับน้ำหนักทั้งหมด ประกอบด้วยโครงรถ, สะพานล้อ, ล้อ และระบบกันสะเทือน สามารถรองรับน้ำหนักรถ บรรเทาผลกระแทกจากถนน และรับประกันความมั่นคงในการขับขี่กับความสะดวกสบาย ระบบบังคับเลี้ยวผ่านชิ้นส่วนเช่น ชุดพวงมาลัย, เส้นไทร์อด ฯลฯ ตอบสนองการควบคุมของผู้ขับอย่างแม่นยำ ระบบพวงมาลัยเพาเวอร์ยังลดแรงบังคับเลี้ยวและเพิ่มความคล่องตัว ระบบเบรกเป็นแกนหลักความปลอดภัย ประกอบด้วยจานเบรก, ผ้าเบรก, ปั๊มเบรก และท่อไฮดรอลิก สร้างแรงเสียดทานเพื่อชะลอหรือหยุดยานพาหนะ เพื่อรักษาสภาพแชสซี ต้องตรวจสอบระดับน้ำมันระบบเป็นประจำ เปลี่ยนผ้าเบรกที่สึกหรอ ทำศูนย์ล้อ และเมื่อจำเป็นพ่นสารเคลือบป้องกันสนิมและแรงกระแทก เพื่อยืดอายุการใช้งาน

ระบบการแขวนของช็อกอัพเซอร์แบบแม็คเฟอร์สันเป็นระบบการแขวนแบบอิสระ โดยโครงสร้างหลักประกอบด้วยช็อกอัพเซอร์แบบเสาและแขนล่างแบบอักษร A บางรุ่นยังติดตั้งแท่งเสถียรข้างเพิ่มเติม คุณสมบัติเด่นของระบบการแขวนประเภทนี้คือโครงสร้างกะทัดรัด โดยรวมช็อกอัพเซอร์และสปริงสไปรอลไว้เป็นหนึ่งเดียว ไม่เพียงรับผิดชอบการลดการสั่นเท่านั้น แต่ยังรองรับรถยนต์อีกด้วย ในขณะเดียวกันยังใช้พื้นที่น้อย ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการจัดวางในห้องเครื่องจักรได้อย่างเหมาะสม น้ำหนักของระบบการแขวนยังเบา ทำให้เพิ่มความเร็วในการตอบสนองและประสิทธิภาพการสะท้อนกลับ ปรับปรุงความสามารถในการลดการสั่นและความสะดวกสบายในการขับขี่ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการรองรับด้านข้างค่อนข้างจำกัด ปรากฏการณ์การเอียงตัวเมื่อเลี้ยวและการก้มหัวเมื่อเบรกจะชัดเจนมากขึ้น ดังนั้นจึงมักใช้กับระบบการแขวนด้านหน้าของรถยนต์ขนาดกลาง-เล็ก และ SUV ชั้นกลาง-ต่ำกว่า

ชิ้นส่วนช่วยลดการสั่นสะเทือน (Shock Absorber) เป็นชิ้นส่วนหลักของระบบช่วงล่างรถยนต์ ซึ่งมีบทบาทสำคัญหลายอย่างระหว่างการขับขี่ดังนี้: 1. ยับยั้งการสั่นสะเทือนแบบขึ้นลงของสปริง เมื่อรถผ่านถนนขรุขระ สปริงจะกรองการสั่นสะเทือนแล้วเกิดการกระดอน ชิ้นส่วนช่วยลดการสั่นสะเทือนจะสร้างแรงหน่วง (Damping Force) ผ่านการไหลของน้ำมันภายในกระบอกสูบ แปลงพลังงานการสั่นสะเทือนเป็นพลังงานความร้อน ช่วยลดการสั่นสะเทือนที่เหลือส่วนใหญ่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และป้องกันไม่ให้ตัวรถเกิดการสั่นที่ไม่มั่นคง 2. เพิ่มประสิทธิภาพการยึดเกาะถนนของยาง ผ่านแรงหน่วงที่ปรับแต่งอย่างแม่นยำ สามารถทำให้ยางกดลงบนพื้นถนนได้อย่างรวดเร็ว ลดการสูญเสียการยึดเกาะจากการกระดอน เพิ่มระยะเบรกบนถนนเปียกและขีดจำกัดในการเข้าโค้ง 3. ปกป้องโครงสร้างทางกล ลดแรงกระแทกส่วนใหญ่ที่ระบบช่วงล่างต้องรับ นำไปสู่การลดการเปลี่ยนแปลงรูปทรงเรขาคณิตของช่วงล่างและความเข้มข้นของความเค้นที่จุดเชื่อมตัวถัง ยืดอายุการใช้งานของชิ้นส่วนช่วงล่าง 4. เพิ่มความสบายในการขับขี่และการควบคุม ผ่านการปรับแรงหน่วงสามารถลดการโคลงของตัวรถได้ ชิ้นส่วนช่วยลดการสั่นสะเทือนประเภทต่างๆ มีจุดเด่นแตกต่างกัน เช่น ประเภทไฮดรอลิกมีโครงสร้างง่ายเหมาะสำหรับรถทั่วไป ประเภทลมสามารถปรับความสูงและความนุ่ม-แข็งได้ ส่วนประเภทแม่เหล็กไฟฟ้าสามารถปรับแรงหน่วงแบบทันทีเพื่อให้ได้ทั้งสมรรถนะและความสบาย ในการใช้งานประจำวัน แนะนำให้ตรวจสอบระบบช่วยลดการสั่นสะเทือนอย่างสมบูรณ์ทุก 20,000-30,000 กิโลเมตร และหลีกเลี่ยงการขับผ่านหลุมบ่อด้วยความเร็วสูง หากพบว่าตัวรถสั่นผิดปกติ มีเสียงดังเมื่อขับผ่านแบริเออร์ หรือยางสึกไม่เท่ากัน จำเป็นต้องตรวจสอบและซ่อมบำรุงทันที เพื่อความปลอดภัยในการขับขี่และประสบการณ์การขับขี่ที่สบาย

Wishbone หรือที่รู้จักกันในชื่อ แขนควบคุม หรือ แขนเอ คือส่วนประกอบสำคัญในระบบช่วงล่างอิสระของรถยนต์ มีรูปร่างคล้ายส้อม หน้าที่หลักคือการเชื่อมต่อตัวถังรถกับล้อ ช่วยให้ล้อรักษาระดับการจัดเรียงที่ถูกต้อง (เช่น มุมแคมเบอร์และความเอียงของแกนคิงพิน) ในระหว่างการเคลื่อนที่ในแนวดิ่งผ่านโครงสร้างแบบข้อต่อ ซึ่งจะช่วยลดการส่งแรงกระแทกจากพื้นถนนไปยังตัวถังรถ ในขณะเดียวกันก็ช่วยเพิ่มเสถียรภาพในการควบคุมและการขับขี่ที่สะดวกสบาย ส่วนประกอบนี้มักเชื่อมต่อกับตัวถังรถผ่านปลอกเชื่อมต่อ โดยปลายอีกด้านหนึ่งจะเชื่อมต่อกับข้อต่อบังคับเลี้ยวของล้อ ทำให้สามารถควบคุมการเปลี่ยนแปลงท่าทางของล้อได้อย่างแม่นยำในระหว่างการเลี้ยวและสภาพถนนขรุขระ ในระบบช่วงล่างแบบปีกนกคู่ แขนปีกนกบนและล่างทำงานร่วมกันเพื่อลดการเบี่ยงเบนของมุมแคมเบอร์ของล้อได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น รักษาประสิทธิภาพการทรงตัวที่ดีในระหว่างการเข้าโค้งด้วยความเร็วสูงหรือสภาพถนนที่ซับซ้อน ดังนั้นจึงมีการใช้งานอย่างแพร่หลายในรถยนต์สมรรถนะสูงและรถยนต์ระดับไฮเอนด์เพื่อตอบสนองความต้องการสูงในด้านความแม่นยำในการควบคุมและคุณภาพการขับขี่

ระบบช่วงล่างแบบมัลติลิงก์คือโครงสร้างช่วงล่างที่ประกอบด้วยคันเชื่อม 3 คันหรือมากกว่า ซึ่งรวมถึงคันเชื่อม ตัวช่วยลดการสั่นสะเทือน และสปริง แบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ ช่วงล่างหน้าและช่วงล่างหลัง โดยช่วงล่างหน้ามักใช้การออกแบบ 3 หรือ 4 คันเชื่อม ส่วนช่วงล่างหลังมักใช้โครงสร้าง 4 หรือ 5 คันเชื่อม โดยที่ช่วงล่างหลังแบบ 5 คันเชื่อมมีการใช้งานอย่างแพร่หลาย ระบบนี้ควบคุมแรงในหลายทิศทางเพื่อให้การเคลื่อนที่ของยางมีความเสถียร สามารถเพิ่มประสิทธิภาพการควบคุมรถและความสะดวกสบายในการขับขี่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ช่วยกระจายแรงกระแทกจากพื้นถนนเพื่อให้การขับขี่มั่นคงยิ่งขึ้น นับเป็นหนึ่งในตัวชี้วัดสำคัญของระดับความหรูหราของรถยนต์ ตัวอย่างเช่น ช่วงล่างหลังแบบ 5 คันเชื่อม ประกอบด้วยแขนควบคุมหลัก แขนจัดตำแหน่งด้านหน้า แขนจัดตำแหน่งด้านหลัง แขนบน และแขนล่างที่ทำงานประสานกัน สามารถปรับมุมโท (Toe) ของล้อหลัง ลดการเสียดสีและการสึกหรอของยาง และยืดอายุการใช้งาน เมื่อเข้าโค้งสามารถรักษามุมตั้งฉากระหว่างล้อกับพื้นถนน ลดการเอียงตัวของรถ และรักษาการสัมผัสพื้นของยางเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการควบคุม ในขณะเร่งหรือเบรกจะลดการโคลงตัวของรถ สร้างความรู้สึกขับขี่ที่ราบรื่นมากขึ้นให้กับผู้ใช้ อย่างไรก็ตาม ระบบนี้มีโครงสร้างซับซ้อน ต้นทุนการวิจัยพัฒนาและการผลิตสูง และใช้พื้นที่มาก จึงมักพบในรถยนต์ระดับกลางและหรู เพื่อตอบสนองความต้องการด้านประสบการณ์การขับขี่และความสะดวกสบายในระดับสูง