วิธีการดู Offset ของล้อ

น้ำมันดิบประเภทพาราฟินเป็นหนึ่งในสามประเภทหลักของน้ำมันดิบที่แบ่งตามส่วนประกอบไฮโดรคาร์บอน ซึ่งมีปริมาณแอลเคนสูง และปริมาณไซโคลแอลเคนกับอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนต่ำ น้ำมันดิบประเภทนี้มักมีลักษณะเฉพาะคือปริมาณขี้ผึ้งสูงและจุดแข็งตัวสูง บางชนิดของน้ำมันดิบประเภทพาราฟินมีปริมาณกำมะถันต่ำ สามารถนำไปผลิตผลิตภัณฑ์คุณภาพสูง เช่น น้ำมันก๊าด น้ำมันดีเซล น้ำมันทำละลาย น้ำมันหล่อลื่น และพาราฟินเชิงพาณิชย์ ตัวอย่างเช่น น้ำมันดิบประเภทพาราฟินในบางพื้นที่สามารถใช้ผลิตยางมะตอยสำหรับงานก่อสร้างเกรดเฉพาะ ส่วนประกอบน้ำมันดีเซลของมันก็แสดงลักษณะเฉพาะของพาราฟินอย่างชัดเจน น้ำมันดิบประเภทพาราฟินมีคุณค่าทางการใช้งานสูงในอุตสาหกรรมแปรรูปปิโตรเลียม และเป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิตผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมหลายชนิด

เชื้อเพลิงเหลวเป็นสารเหลวไวไฟที่สามารถสร้างความร้อนหรือพลังงานจลน์ได้ โดยส่วนใหญ่เป็นไฮโดรคาร์บอนหรือส่วนผสมของไฮโดรคาร์บอน และแบ่งออกเป็นสองประเภท ได้แก่ ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากกระบวนการทางธรรมชาติและเชื้อเพลิงสังเคราะห์/หมุนเวียน เชื้อเพลิงเหลวที่ใช้กันทั่วไป ได้แก่ 5 ประเภทดังต่อไปนี้: 1. น้ำมันเบนซิน กลั่นจากปิโตรเลียม เป็นเชื้อเพลิงหลักสำหรับยานยนต์เครื่องยนต์สันดาปภายในแบบจุดระเบิดด้วยประกายไฟ มีลักษณะเด่นคือระเหยง่ายและมีค่าความร้อนปานกลาง 2. น้ำมันดีเซล ผลิตภัณฑ์กลั่นจากปิโตรเลียม เหมาะสำหรับเครื่องยนต์สันดาปภายในแบบจุดระเบิดด้วยการอัด และใช้กันอย่างแพร่หลายในรถบรรทุก รถโดยสาร และเครื่องจักรกลก่อสร้าง 3. น้ำมันก๊าด ผลิตภัณฑ์กลั่นขั้นกลางจากปิโตรเลียม มักใช้ในกังหันก๊าซของเครื่องบินหรือการใช้งานด้านความร้อนในอุตสาหกรรม 4. เอทานอลเชื้อเพลิง เชื้อเพลิงหมุนเวียนที่ผลิตโดยการหมักชีวมวล (เช่น อ้อยและข้าวโพด) สามารถผสมกับน้ำมันเบนซินเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติป้องกันการน็อคและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม 5. ไบโอดีเซล ซึ่งผลิตจากน้ำมันพืช น้ำมันจากสัตว์ หรือน้ำมันปรุงอาหารที่ใช้แล้ว ผ่านกระบวนการทรานส์เอสเตอริฟิเคชัน เป็นเชื้อเพลิงสะอาดและหมุนเวียนได้ที่มีการปล่อยมลพิษต่ำในระหว่างการเผาไหม้ เชื้อเพลิงเหลวเหล่านี้มีบทบาทสำคัญในการขนส่ง การผลิตทางอุตสาหกรรม และสาขาอื่นๆ โดยเชื้อเพลิงเหลวหมุนเวียนได้รับความสนใจเพิ่มมากขึ้นเนื่องจากคุณสมบัติที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

ชีวิตประจำวันของเราใช้เชื้อเพลิงหลากหลายประเภท ทั้งเชื้อเพลิงแข็ง เชื้อเพลิงเหลว เชื้อเพลิงก๊าซ และเชื้อเพลิงหมุนเวียน เชื้อเพลิงแข็งได้แก่ ฟืนและถ่านหิน (เช่น ถ่านอัดก้อน) ซึ่งนิยมใช้ในพื้นที่ชนบทหรือสำหรับการปรุงอาหารกลางแจ้ง เชื้อเพลิงเหลวได้แก่ น้ำมันเบนซิน น้ำมันดีเซล (ส่วนใหญ่ใช้สำหรับการขนส่ง) น้ำมันพืช (สำหรับใช้ในครัวเรือนหรือร้านอาหาร) และแอลกอฮอล์ (สำหรับเตาขนาดเล็กหรือใช้กลางแจ้ง) เชื้อเพลิงก๊าซ เช่น ก๊าซปิโตรเลียมเหลว (LPG) และก๊าซธรรมชาติ เป็นตัวเลือกหลักสำหรับการปรุงอาหารในบ้าน ในขณะที่ก๊าซชีวภาพใช้เป็นเชื้อเพลิงหมุนเวียนในบางครัวเรือน นอกจากนี้ ไบโอดีเซล (ผลิตจากน้ำมันพืชหรือน้ำมันเหลือใช้) และเอทานอลกำลังถูกนำมาใช้ในการขับเคลื่อนยานยนต์มากขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าพลังงานไฮโดรเจนในปัจจุบันจะมีราคาแพง แต่คุณสมบัติที่สะอาดและปราศจากมลพิษทำให้เป็นเชื้อเพลิงที่มีอนาคตสดใส เชื้อเพลิงแต่ละชนิดมีคุณสมบัติแตกต่างกัน เชื้อเพลิงฟอสซิลแบบดั้งเดิมยังคงใช้กันอย่างแพร่หลาย ในขณะที่พลังงานหมุนเวียนและพลังงานสะอาดกำลังค่อยๆ กลายเป็นส่วนเสริมที่สำคัญของเชื้อเพลิงในชีวิตประจำวัน ซึ่งมีส่วนช่วยในการดำเนินวิถีชีวิตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

ระบบเชื้อเพลิงประกอบด้วยส่วนประกอบหลักในการเก็บ ส่งผ่าน กรอง ควบคุม การฉีด และส่วนประกอบเสริม โดยเฉพาะ ได้แก่ ถังเชื้อเพลิง (รวมถึงเซ็นเซอร์วัดระดับเชื้อเพลิง ระบบระบายอากาศ), ท่อเติมเชื้อเพลิง ปั๊มเชื้อเพลิง (ส่วนใหญ่เป็นแบบไฟฟ้าติดตั้งภายใน), ท่อเชื้อเพลิง (ท่อส่งความดันต่ำ ท่อความดันสูง ท่อส่งกลับ), ตัวกรองเชื้อเพลิง ตัวควบคุมความดันเชื้อเพลิง ตัวลดการสั่นสะเทือน (ตัวกันกระแทกเชื้อเพลิง), หัวฉีดเชื้อเพลิง (แบบฉีดพหุจุดหรือแบบฉีดตรงสูบ), หัวฉีดสตาร์ทเย็น (บางรุ่นถูกควบคุมโดย ECU ของเครื่องยนต์โดยตรง), ท่อแจกจ่ายเชื้อเพลิง (รางเชื้อเพลิง), ถ่านคาร์บอนและวาล์วควบคุม, เซ็นเซอร์วัดอุณหภูมิเชื้อเพลิง และมาตรวัดเชื้อเพลิง โดยถังเชื้อเพลิงมีหน้าที่เก็บเชื้อเพลิงและแสดงระดับเชื้อเพลิงที่เหลือผ่านเซ็นเซอร์ ปั๊มเชื้อเพลิงจะดูดเชื้อเพลิงจากถังและส่งผ่านด้วยความดัน การออกแบบแบบติดตั้งภายในช่วยลดการเกิดโพรงอากาศ การรั่วไหลและเสียงรบกวน ตัวกรองเชื้อเพลิงจะกรองสิ่งสกปรกและความชื้นในเชื้อเพลิง เพื่อป้องกันส่วนประกอบสำคัญเช่นหัวฉีด ตัวควบคุมความดันเชื้อเพลิงจะรักษาความดันเชื้อเพลิงให้คงที่ เชื้อเพลิงส่วนเกินจะไหลกลับสู่ถังผ่านท่อส่งกลับ หัวฉีดเชื้อเพลิงจะทำงานตามคำสั่งจาก ECU โดยฉีดเชื้อเพลิงในรูปแบบฝอยตามสภาพการทำงานของเครื่องยนต์ (ความเร็ว ภาระ อุณหภูมิ) ถ่านคาร์บอนและวาล์วควบคุมจะดูดซับไอเชื้อเพลิงที่ระเหยจากถัง เพื่อลดการปล่อยมลพิษและจะส่งไอเหล่านี้ไปยังท่อไอดีเพื่อเผาไหม้เมื่อเครื่องยนต์ทำงาน รถยนต์สมัยใหม่ส่วนใหญ่ใช้ระบบควบคุมอิเล็กทรอนิกส์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจ่ายเชื้อเพลิง เช่น ECU ที่ควบคุมปริมาณการฉีดและกระบวนการสตาร์ทเย็นอย่างแม่นยำ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้เชื้อเพลิงและลดการปล่อยมลพิษ

เชื้อเพลิงสามารถจำแนกได้เป็น 3 ประเภทตามสถานะทางกายภาพ ได้แก่ เชื้อเพลิงแข็ง เชื้อเพลิงเหลว และเชื้อเพลิงก๊าซ เชื้อเพลิงแข็งได้แก่ ถ่านหิน ไม้ และโค้ก เชื้อเพลิงเหลวได้แก่ น้ำมันเบนซิน ดีเซล และปิโตรเลียม และเชื้อเพลิงก๊าซได้แก่ ก๊าซธรรมชาติ ก๊าซชีวภาพ และก๊าซปิโตรเลียมเหลว เชื้อเพลิงแต่ละสถานะมีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกันในแง่ของการจัดเก็บ การขนส่ง และการใช้งาน ตัวอย่างเช่น เชื้อเพลิงแข็งจัดเก็บได้ง่ายแต่มีประสิทธิภาพการเผาไหม้ค่อนข้างต่ำ เชื้อเพลิงเหลวขนส่งได้ง่ายและมีประสิทธิภาพการเผาไหม้สูง และเชื้อเพลิงก๊าซเผาไหม้ได้สะอาดแต่ต้องการสภาวะการจัดเก็บที่เฉพาะเจาะจง