วิธีตรวจสอบยอดเงินผ่อนที่เหลือของ Honda

ประเภทของเครื่องยนต์สามารถแบ่งออกได้จากหลายมิติ ประเภทการแบ่งทั่วไปและประเภทเฉพาะมีดังนี้: ตามประเภทเชื้อเพลิง ได้แก่ เครื่องยนต์เบนซิน เครื่องยนต์ดีเซล เครื่องยนต์ไฮบริด เครื่องยนต์ไฟฟ้าแท้ เครื่องยนต์เชื้อเพลิงไฮโดรเจน ฯลฯ； ตามลำดับการจัดเรียงกระบอกสูบ ได้แก่ เครื่องยนต์แนวตรง (ประเภท L) เครื่องยนต์ประเภท V เครื่องยนต์วางตัวตรงข้ามแนวนอน (ประเภท H) เครื่องยนต์ประเภท W； ตามวิธีการทำงานของระบบไอดี ได้แก่ เครื่องยนต์สูบอากาศธรรมชาติ เครื่องยนต์เทอร์โบชาร์จเจอร์ เครื่องยนต์ชาร์จเจอร์แบบกลไก เครื่องยนต์ชาร์จเจอร์คู่； ตามวิธีการระบายความร้อน ได้แก่ เครื่องยนต์ระบายความร้อนด้วยน้ำ และเครื่องยนต์ระบายความร้อนด้วยลม； ตามจำนวนจังหวะ ได้แก่ เครื่องยนต์ 4 จังหวะ และเครื่องยนต์ 2 จังหวะ； ตามวิธีการเคลื่อนที่ของลูกสูบ ได้แก่ เครื่องยนต์ลูกสูบเคลื่อนที่กลับไปมา และเครื่องยนต์แบบโรตารี (เช่น เครื่องยนต์โรเตอร์)。 โดยเฉพาะ เครื่องยนต์เบนซินอาศัยหัวเทียนเพื่อจุดระเบิดส่วนผสม ใช้งานอย่างแพร่หลายในรถยนต์นั่ง； เครื่องยนต์ดีเซลทำงานโดยวิธีการอัดระเบิด มีแรงบิดสูงและประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิง มักใช้ในรถยนต์เชิงพาณิชย์； เครื่องยนต์เทอร์โบชาร์จเจอร์ใช้ก๊าซไอเสียขับเคลื่อนเทอร์โบเพื่อเพิ่มปริมาณอากาศไอดี สามารถเพิ่มกำลังได้อย่างมีประสิทธิภาพและลดการสิ้นเปลืองเชื้อเพลิง； เครื่องยนต์แนวตรงมีโครงสร้างที่เรียบง่ายและต้นทุนต่ำ เหมาะสำหรับรถยนต์ครอบครัว； เครื่องยนต์ประเภท V ทำงานอย่างราบรื่น เหมาะสำหรับรถยนต์ที่มีจำนวนกระบอกสูบมาก； เครื่องยนต์วางตัวตรงข้ามแนวนอนมีจุดศูนย์ถ่วงต่ำ ซึ่งช่วยเพิ่มสมรรถนะการควบคุมรถ； เครื่องยนต์ไฟฟ้าแท้ไม่มีการปล่อยมลพิษและเสียงรบกวนต่ำ เป็นทิศทางการพัฒนาที่สำคัญในอุตสาหกรรมยานยนต์； เครื่องยนต์ไฮบริดผสมผสานจุดแข็งของเครื่องยนต์เชื้อเพลิงและมอเตอร์ไฟฟ้า ให้ทั้งสมรรถนะกำลังและประสิทธิภาพการใช้เชื้อเพลิง。 เครื่องยนต์แต่ละประเภทมีลักษณะเฉพาะตัว ที่ตอบสนองความต้องการใช้งานของยานพาหนะที่แตกต่างกัน

เครื่องยนต์สี่จังหวะมีการเคลื่อนที่ของลูกสูบและวาล์วตามวัฏจักรจังหวะสี่รอบต่อเนื่องกัน: ในจังหวะดูด วาล์วไอดีเปิดและวาล์วไอเสียปิด ลูกสูบเคลื่อนที่ลงจากจุดศูนย์ตายบน ทำให้ปริมาตรกระบอกสูบเพิ่มขึ้นและสร้างแรงดันลบเพื่อดูดส่วนผสมของอากาศและเชื้อเพลิง ในจังหวะอัด วาล์วไอดีและไอเสียปิดทั้งคู่ และลูกสูบเคลื่อนที่ขึ้นจากจุดศูนย์ตายล่าง อัดส่วนผสมและเพิ่มอุณหภูมิและความดันอย่างมากเพื่อเก็บพลังงานสำหรับการเผาไหม้ในรอบต่อไป จังหวะกำลังเป็นแกนหลักของการสร้างกำลัง วาล์วไอดีและไอเสียยังคงปิดอยู่ หัวเทียนจุดประกายส่วนผสมที่ถูกอัด และก๊าซที่มีอุณหภูมิสูงและความดันสูงจะดันลูกสูบลงอย่างรวดเร็วจากจุดศูนย์ตายบน ขับเคลื่อนเพลาข้อเหวี่ยงให้หมุนและส่งพลังงานกลผ่านก้านสูบ ในจังหวะไอเสีย วาล์วไอเสียเปิดและวาล์วไอดีปิด และลูกสูบเคลื่อนที่ขึ้นจากจุดศูนย์ตายล่าง ขับไล่ก๊าซไอเสียที่เผาไหม้แล้วออกจากกระบอกสูบและสร้างพื้นที่สำหรับรอบต่อไป เพลาข้อเหวี่ยงหมุนสองรอบเพื่อครบหนึ่งวัฏจักร นอกจากนี้ หลักการทำงานสี่จังหวะของเครื่องยนต์เบนซินและเครื่องยนต์ดีเซลมีความคล้ายคลึงกัน ความแตกต่างอยู่ที่เครื่องยนต์ดีเซลไม่มีหัวเทียนและจุดระเบิดด้วยการอัดอากาศ ในขณะที่เครื่องยนต์สมัยใหม่มักติดตั้งระบบวาล์วแปรผัน ซึ่งสามารถปรับเวลาการเปิดและปิดวาล์วได้อย่างไดนามิกตามสภาวะการทำงานที่แตกต่างกัน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตกำลังและประหยัดเชื้อเพลิง

หัวกระบอกเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์เป็นหนึ่งในส่วนประกอบหลักของเครื่องยนต์ ความสำคัญของมันส่วนใหญ่แสดงออกในการมีอิทธิพลโดยตรงต่อประสิทธิภาพพลังงาน ประสิทธิภาพเชื้อเพลิงและความทนทาน หัวกระบอกประกอบด้วยโมดูลต่างๆ เช่น โครงสร้างควบคุมอากาศ ห้องเผาไหม้ ระบบระบายความร้อน ช่องทางไอเสีย และปะเก็นกันรั่ว โดยการควบคุมการแลกเปลี่ยนก๊าซและประสิทธิภาพการเผาไหม้อย่างแม่นยำเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการส่งกำลัง ตัวอย่างเช่น การออกแบบวาล์วสองตัวสามารถปรับปรุงประสิทธิภาพการไหลเข้าและระบายไอเสีย ซึ่งสามารถเพิ่มกำลังส่งออกได้มากกว่าวาล์วเดี่ยว ในขณะที่การออกแบบที่สัมพันธ์กันระหว่างจำนวนหัวกระบอกและกระบอกสูบ (เช่น ความแตกต่างระหว่างเครื่องยนต์กระบอกเดียวและเครื่องยนต์สี่กระบอก) ก็มีอิทธิพลโดยตรงต่อความสามารถในการปรับตัวของเครื่องยนต์ นอกจากนี้ ระบบระบายความร้อนของหัวกระบอกสามารถจัดการความร้อนได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อป้องกันการลดลงของประสิทธิภาพที่เกิดจากการร้อนเกินไป ในขณะที่ระบบหล่อลื่นช่วยลดการเสียดสีของชิ้นส่วนเพื่อยืดอายุการใช้งาน หากหัวกระบอกเกิดความผิดปกติ (เช่น การรั่วของปะเก็นหรือปรากฏการณ์ลูกสูบชนหัวกระบอก) อาจนำไปสู่การสูญเสียกำลัง การสิ้นเปลืองน้ำมันเชื้อเพลิงเพิ่มขึ้น หรือแม้แต่ความเสียหายของเครื่องยนต์ ดังนั้น การตรวจสอบความแน่นหนาของหัวกระบอก ช่องว่างวาล์ว และสภาพน้ำหล่อเย็นจึงเป็นสิ่งสำคัญในการบำรุงรักษา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเครื่องยนต์รอบสูงหรือเครื่องยนต์หลายกระบอก เทคโนโลยีหัวกระบอกยังคงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ตัวอย่างเช่น การใช้วัสดุน้ำหนักเบาและการออกแบบแบบบูรณาการกำลังเป็นแนวโน้ม เพื่อยกระดับประสิทธิภาพและความน่าเชื่อถือให้ดียิ่งขึ้น

วัสดุหลักในการผลิตเครื่องยนต์ ประกอบด้วย 2 ประเภทหลักคือโลหะและไม่ใช่โลหะ ในกลุ่มวัสดุโลหะ เหล็กหล่อและอลูมิเนียมคือวัสดุหลัก เหล็กหล่อมักใช้ในชิ้นส่วนต่างๆ เช่น บล็อกกระบอกสูบ ฝาสูบ กระบอกสูบ เป็นต้น ซึ่งมีคุณสมบัติความแข็งแรงสูง ความต้านทานการสึกหรอ และความสามารถดูดซับแรงสั่นสะเทือน สามารถทนต่ออุณหภูมิและความดันสูง แต่มีน้ำหนักมาก อลูมิเนียมนั้นใช้กันอย่างกว้างขวางในลูกสูบ ฝาสูบ บล็อกกระบอกสูบ เป็นต้น ข้อดีคือน้ำหนักเบาและประสิทธิภาพการระบายความร้อนดี ซึ่งสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการประหยัดเชื้อเพลิง แต่ความแข็งแรงและความต้านทานการกัดกร่อนด้อยกว่าเหล็กหล่อเล็กน้อย นอกจากนี้ เพลาข้อเหวี่ยงมักใช้เหล็กกลาคาร์บอนปานกลางหรือเหล็กกล้าผสมทำด้วยการตีขึ้นรูป ก้านสูบทำจากเหล็กกล้าผสมคาร์บอนปานกลางผ่านกระบวนการยิงลูกเหล็กเพื่อเพิ่มความทนทานต่อความล้า แหวนลูกสูบมักใช้เหล็กหล่อคุณภาพสูงหรือเหล็กหล่อผสมและมีการชุบโครเมียมหรือพ่นโมลิบดีนัมบนผิว วาล์วและเพลาลูกเบี้ยวใช้เหล็กกล้าผสมหรือเหล็กกล้าคาร์บอน ในด้านวัสดุไม่ใช่โลหะ พลาสติกใช้ในชิ้นส่วนต่างๆ เช่น ท่อน้ำมัน ท่อน้ำ เป็นต้น เพื่อลดน้ำหนักและเพิ่มความต้านทานการกัดกร่อน วัสดุเซรามิกสามารถใช้ในแหวนลูกสูบ ที่นั่งวาล์ว เป็นต้น เพื่อลดการสึกหรอและเพิ่มความสามารถในการอัดแน่น การเลือกวัสดุสำหรับชิ้นส่วนต่างๆ ขึ้นอยู่กับความต้องการทางหน้าที่ เช่น ชิ้นส่วนที่รับแรงกลสูง จะเน้นวัสดุที่มีความแข็งแรงสูง ชิ้นส่วนที่ต้องการระบายความร้อนดี จะเลือกวัสดุที่มีค่าการนำความร้อนสูง ด้วยการเลือกใช้วัสดุอย่างเหมาะสม เครื่องยนต์สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและมั่นคง

ชิ้นส่วนหลักของเครื่องยนต์อากาศยาน ได้แก่ ทางเข้าอากาศ พัดลม เครื่องอัดอากาศ ห้องเผาไหม้ กังหัน และท่อไอเสีย ฯลฯ ทางเข้าอากาศมีหน้าที่นำอากาศปริมาณเพียงพอเข้าสู่ระบบด้วยการสูญเสียการไหลต่ำสุด พัดลมทำหน้าที่อัดอากาศเบื้องต้นและแบ่งกระแสอากาศไปยังทางไหลภายนอกและภายใน (กระแสอากาศทางไหลภายนอกจะถูกระบายออกโดยตรงเพื่อสร้างแรงขับ) เครื่องอัดอากาศทำการอัดอากาศเพิ่มเติมผ่านใบพัดเคลื่อนที่/ใบพัดนิ่งหลายชั้น เพื่อเพิ่มความดันและอุณหภูมิของอากาศให้เหมาะสมสำหรับการเผาไหม้ ห้องเผาไหม้ผสมอากาศความดันสูงกับเชื้อเพลิงแล้วเผาไหม้ เพื่อเปลี่ยนเป็นก๊าซร้อนความดันสูง กังหันใช้พลังงานจากการขยายตัวของก๊าซเพื่อขับเคลื่อนเครื่องอัดอากาศและพัดลม ท่อไอเสียเร่งการระบายก๊าซเพื่อสร้างแรงขับสุดท้าย นอกจากนี้ยังมีชิ้นส่วนโครงสร้างอื่นๆ เช่น จานกังหันและจานเครื่องอัดอากาศที่รองรับใบพัด (บางส่วนใช้การออกแบบใบพัดและจานเป็นชิ้นเดียวกันเพื่อลดน้ำหนักและเพิ่มความน่าเชื่อถือ) และโครงสร้างเปลือกที่รับแรง (เช่น เปลือกพัดลม เปลือกห้องเผาไหม้) ฯลฯ ใบพัดเป็นชิ้นส่วนสำคัญ ใบพัดพัดลม/เครื่องอัดอากาศในส่วนเย็นมักใช้วัสดุไทเทเนียม (น้ำหนักเบา ทนต่อการกัดกร่อน) ส่วนใบพัดกังหันในส่วนร้อนต้องใช้วัสดุผสมทนความร้อนสูง รูปร่างที่ซับซ้อนและกระบวนการผลิตที่ละเอียดแม่นยำของใบพัดส่งผลโดยตรงต่อประสิทธิภาพและอายุการใช้งานของเครื่องยนต์