วิธีปิดระบบช่วยเหลือการขับขี่ในช่องของ BMW X5

จุดวาบไฟของน้ำมันดีเซลหมายถึงอุณหภูมิต่ำสุดที่ไอระเหยบนพื้นผิวของน้ำมัน เมื่อผสมกับอากาศ จะสามารถติดไฟได้ในระยะเวลาสั้นๆ เมื่อสัมผัสกับแหล่งกำเนิดประกายไฟ เป็นตัวบ่งชี้สำคัญในการวัดความปลอดภัยและความผันผวนของน้ำมันดีเซล ตามมาตรฐานแห่งชาติ จุดวาบไฟแบบปิดของน้ำมันดีเซลสำหรับยานยนต์ไม่ควรต่ำกว่า 55 องศาเซลเซียส น้ำมันดีเซลเกรดต่างๆ มีจุดวาบไฟแตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น จุดวาบไฟแบบปิดของน้ำมันดีเซลเบา เช่น เบอร์ 0 และเบอร์ 5 ต้องมากกว่าหรือเท่ากับ 55 องศาเซลเซียส ในขณะที่จุดวาบไฟของน้ำมันดีเซลเบอร์ -35 และเบอร์ -50 อยู่ที่ประมาณ 45 องศาเซลเซียส ช่วงจุดวาบไฟโดยรวมของน้ำมันดีเซลทั้งเบาและหนักโดยทั่วไปอยู่ระหว่าง 45 ถึง 120 องศาเซลเซียส โดยค่าเฉพาะจะขึ้นอยู่กับพารามิเตอร์ของผลิตภัณฑ์ที่ผู้จำหน่ายระบุ จุดวาบไฟที่สูงขึ้นแสดงถึงความผันผวนที่ต่ำกว่าและความปลอดภัยที่ดีกว่าในระหว่างการจัดเก็บและการขนส่ง ในทางกลับกัน จุดวาบไฟที่ต่ำลงแสดงถึงความไวไฟที่สูงขึ้น ซึ่งต้องมีการจัดการด้านความปลอดภัยอย่างระมัดระวัง น้ำมันดีเซลที่มีจุดวาบไฟต่ำกว่า 60 องศาเซลเซียส จัดเป็นสารเคมีอันตราย และต้องผลิต จัดการ และใช้งานอย่างเคร่งครัดตามกฎระเบียบที่เกี่ยวข้อง

ประเทศไทยมีน้ำมันดีเซลหลายเกรด โดยแบ่งตามอัตราส่วนการผสมไบโอดีเซล การใช้งาน และระบบการตั้งชื่อ กระทรวงพลังงานของไทยได้ปรับระบบการตั้งชื่อน้ำมันดีเซลใหม่ โดยน้ำมันดีเซลความเร็วสูงทั่วไปที่มีไบโอดีเซล 10% เรียกว่า ดีเซลมาตรฐาน (Standard Diesel) น้ำมันดีเซลความเร็วสูงที่มีไบโอดีเซล 7% เรียกว่า ดีเซล B7 และดีเซล B20 ที่มีไบโอดีเซล 20% ออกแบบมาสำหรับรถบรรทุกและยานพาหนะขนาดใหญ่โดยเฉพาะ แต่ละเกรดมีคุณสมบัติแตกต่างกัน: ดีเซล B7 เหมาะสำหรับรถยนต์ดีเซลรุ่นเก่าและรถยนต์มาตรฐานยุโรป ดีเซลมาตรฐาน (เดิมคือ B10) มีปริมาณกำมะถันต่ำกว่า ให้ประสิทธิภาพด้านสิ่งแวดล้อมที่ดีกว่า และเหมาะสำหรับรถยนต์นั่งส่วนบุคคล รถจักรยานยนต์ และรถยนต์เพื่อการพาณิชย์บางประเภท ดีเซล B20 ตอบสนองความต้องการด้านกำลังของอุปกรณ์ขนส่งขนาดใหญ่ ส่วนราคานั้น ณ เดือนมีนาคม 2568 ราคาน้ำมันดีเซล B7 และ B20 ในตลาดอยู่ที่ประมาณ 31.94 บาทต่อลิตร (ราคาอาจผันผวนตามสภาวะตลาด) เชื้อเพลิงดีเซลเป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายในท้องถิ่น เนื่องจากมีข้อได้เปรียบด้านราคาประหยัดและแรงบิดสูงในอุณหภูมิสูงและสภาพถนนที่ซับซ้อน ทำให้เป็นที่นิยมในหมู่นักขับขี่ออฟโรดและผู้ขับขี่ทางไกล ตัวอย่างเช่น รถยนต์ออฟโรดสมรรถนะสูงอย่าง Tank 300 และ 500 รุ่นดีเซลได้วางจำหน่ายในประเทศไทย โดยติดตั้งเครื่องยนต์ดีเซล 2.4 ตัน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงศักยภาพของเครื่องยนต์ดีเซลในตลาดรถยนต์ท้องถิ่น

ความหนาแน่นของน้ำมันพืชแตกต่างกันไปตามชนิด โดยช่วงความหนาแน่นของชนิดทั่วไปมีดังนี้：น้ำมันถั่วลิสงมีค่าความหนาแน่นระหว่าง 0.914 กิโลกรัมต่อลิตร ถึง 0.917 กิโลกรัมต่อลิตร น้ำมันถั่วเหลืองมีค่าความหนาแน่นระหว่าง 0.915 กิโลกรัมต่อลิตร ถึง 0.9375 กิโลกรัมต่อลิตร น้ำมันข้าวโพดมีค่าความหนาแน่นระหว่าง 0.917 กิโลกรัมต่อลิตร ถึง 0.925 กิโลกรัมต่อลิตร ส่วนความหนาแน่นของน้ำมันงาค่อนข้างสูง ประมาณ 0.94 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร โดยรวมแล้ว น้ำมันพืชส่วนใหญ่มีความหนาแน่นอยู่ในช่วง 0.91 ถึง 0.93 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร นอกจากนี้ ความหนาแน่นของน้ำมันพืชยังได้รับผลกระทบจากอุณหภูมิ เมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้น ปริมาตรของน้ำมันจะขยายตัว และความหนาแน่นจะลดลงเล็กน้อย ดังนั้นในการวัดที่แม่นยำควรระบุอุณหภูมิขณะทดสอบ น้ำมันพืชจากแบรนด์หรือแหล่งผลิตที่ต่างกันอาจมีความหนาแน่นแตกต่างกันเล็กน้อยเนื่องจากวัตถุดิบและกระบวนการผลิตที่ต่างกัน หากต้องการข้อมูลที่แม่นยำสามารถอ้างอิงจากเอกสารทางเทคนิคของผลิตภัณฑ์นั้นๆ หรือวัดด้วยเครื่องมือเฉพาะทาง

ASTM จำแนกเชื้อเพลิงดีเซลออกเป็นเจ็ดประเภทตามมาตรฐานเชื้อเพลิงดีเซล ประเภทเหล่านี้แตกต่างกันโดยหลักๆ ตามตัวชี้วัด เช่น ปริมาณกำมะถันและความผันผวน เพื่อให้ตรงตามข้อกำหนดการใช้งานของเครื่องยนต์ดีเซลที่แตกต่างกัน ได้แก่ เชื้อเพลิงกลั่นกลางเบาสำหรับใช้งานพิเศษ เช่น 1-DS15, 1-DS500 และ 1-DS5000 ซึ่งมีความผันผวนสูงและตรงตามข้อกำหนดปริมาณกำมะถันสูงสุดที่ 15 ppm, 500 ppm และ 5000 ppm ตามลำดับ และเชื้อเพลิงกลั่นกลางสำหรับใช้งานทั่วไป เช่น 2-DS15, 2-DS500 และ 2-DS5000 เหมาะสำหรับใช้งานที่มีความเร็วและภาระการทำงานที่แตกต่างกัน โดยมีขีดจำกัดปริมาณกำมะถันที่สอดคล้องกับประเภท 1-D ที่เกี่ยวข้อง สามารถเลือกใช้เชื้อเพลิงดีเซลประเภทต่างๆ ได้ตามความต้องการเฉพาะของเครื่องยนต์และสภาพแวดล้อมการทำงาน เพื่อให้มั่นใจได้ว่าเครื่องยนต์ทำงานและมีประสิทธิภาพตามปกติ

ดีเซลเป็นผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมเบา ที่ประกอบด้วยไฮโดรคาร์บอนเชิงซ้อน (จำนวนอะตอมคาร์บอนประมาณ 10~22) ผลิตหลักผ่านกระบวนการกลั่นน้ำมันดิบและแครกกิงด้วยตัวเร่งปฏิกิริยา และยังสามารถผลิตได้จากน้ำมันหินดินดานหรือกระบวนการทำให้ถ่านหินเป็นของเหลว แบ่งเป็นดีเซลเบา (จุดเดือด 180~370°C) และดีเซลหนัก (จุดเดือด 350~410°C) สองประเภทหลัก มีลักษณะความหนาแน่นพลังงานสูง ในปริมาตรเท่ากันให้พลังงานมากกว่าน้ำมันเบนซิน ทำให้เครื่องยนต์ดีเซลมีประสิทธิภาพและประหยัดยิ่งขึ้นในงานขนส่งระยะไกลและบรรทุกหนัก จุดวาบไฟสูง (ประมาณ 257°C) ลดความเสี่ยงการลุกไหม้โดยไม่ตั้งใจระหว่างการเก็บรักษาและการใช้งาน มีความหนืดสูงซึ่งให้คุณสมบัติการหล่อลื่นที่ดี แต่การไหลที่อุณหภูมิต่ำไม่ดีและมีแนวโน้มแข็งตัวเมื่ออุณหภูมิลดลง จึงต้องเลือกดีเซลที่มีเกรดจุดแข็งตัวเหมาะสมกับอุณหภูมิแวดล้อม (เช่น ใช้ดีเซล 0# เมื่ออุณหภูมิสูงกว่า 4°C) คุณสมบัติการจุดติดไฟเป็นลักษณะสำคัญอย่างหนึ่ง วัดด้วยค่าเซตเทน (ซีเอ็น) ยิ่งค่าสูงยิ่งจุดติดไฟดี ช่วยลดช่วงเวลาหน่วงการจุดติดไฟและเพิ่มประสิทธิภาพการเผาไหม้ นอกจากนี้ดีเซลติดไฟง่าย ละอองของมันสามารถรวมกับอากาศเกิดเป็นสารผสมระเบิดได้ เมื่อเจอเปลวไฟหรือความร้อนสูงอาจก่อให้เกิดอันตราย และการสัมผัสเป็นเวลานานมีผลเป็นพิษต่อร่างกาย จึงต้องระมัดระวังด้านความปลอดภัย เครื่องยนต์ดีเซลที่ใช้ดีเซลมีประสิทธิภาพความร้อนสูง อัตราสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงต่ำ ประหยัดและทนทาน นิยมใช้อย่างกว้างขวางในยานพาหนะขนาดใหญ่ รถจักรดีเซล และเรือต่างๆ