หมายเลขตัวถังรถยนต์ Toyota อยู่ที่ไหน?

ความเร็วรอบของมอเตอร์ไม่ได้ถูกกำหนดโดยกำลังโดยตรง แต่ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับความถี่ของแหล่งจ่ายไฟและจำนวนคู่ขั้วของมอเตอร์ สูตรคำนวณความเร็วซิงโครนัสคือ n = 60 × ความถี่แหล่งจ่ายไฟ ÷ จำนวนคู่ขั้ว ยกตัวอย่างแหล่งจ่ายไฟ 50Hz ที่พบบ่อย มอเตอร์ที่มีจำนวนคู่ขั้วต่างกันจะมีความเร็วรอบต่างกัน：มอเตอร์ 2 ขั้ว (จำนวนคู่ขั้ว 1) มีความเร็วซิงโครนัส 3,000 รอบ/นาที เมื่อทำงานจริง (มอเตอร์อะซิงโครนัส) จะประมาณ 2,960 รอบ/นาที；มอเตอร์ 4 ขั้ว (จำนวนคู่ขั้ว 2) มีความเร็วซิงโครนัส 1,500 รอบ/นาที ทำงานจริงประมาณ 1,450 รอบ/นาที；มอเตอร์ 6 ขั้ว (จำนวนคู่ขั้ว 3) มีความเร็วซิงโครนัส 1,000 รอบ/นาที ทำงานจริงประมาณ 960 รอบ/นาที แม้จะมีกำลังเท่ากัน (เช่น 2 แรงม้า) มอเตอร์ที่มีจำนวนขั้วต่างกันก็จะมีความเร็วรอบที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด มอเตอร์ที่มีความเร็วรอบต่ำกว่ามักจะมีแรงบิด (torque) มากกว่า และเหมาะสำหรับสถานการณ์โหลดต่างๆ เช่น มอเตอร์ที่ความเร็วต่ำและแรงบิดสูงเหมาะสำหรับขับเคลื่อนอุปกรณ์ที่ต้องการแรงมากขึ้น ในขณะที่มอเตอร์ความเร็วสูงจะเหมาะสำหรับสถานการณ์ที่ต้องการความเร็วรอบสูง

สมมติว่า "Revs" เป็นความผิดพลาดในการเขียน "Rav4" อายุการใช้งานรวมของรถโดยทั่วไปสามารถอยู่ได้ประมาณ 15 ปีหรือ 600,000 กิโลเมตร หากดูแลรักษาอย่างเหมาะสมสามารถยืดอายุการใช้งานได้อีก อายุการใช้งานของเครื่องยนต์จะได้รับผลจากนิสัยการขับขี่และการบำรุงรักษา ตัวอย่างเช่น เครื่องยนต์ของโตโยต้าถูกออกแบบให้มีอายุการใช้งาน 10 ปีหรือ 240,000 กิโลเมตร ในทางปฏิบัติหากมีการบำรุงรักษาตามกำหนดสามารถใช้งานต่อไปได้ ในส่วนของเกียร์ เกียร์ธรรมดามีโครงสร้างที่เชื่อถือได้ หากบำรุงรักษาอย่างเหมาะสมจะมีอายุการใช้งานถึง 20 ปีขึ้นไป ส่วนเกียร์อัตโนมัติประเภท AT โดยทั่วไปมีอายุการใช้งาน 10 ปีขึ้นไป ส่วนเกียร์ CVT หากดูแลรักษาดีสามารถใช้งานได้ 15-20 ปี ตามกฎหมายท้องถิ่น อายุการใช้งานรถโดยทั่วไปประมาณ 10 ปี สำหรับรถที่ใช้มานานกว่า 8 ปี ต้องตรวจสอบอย่างละเอียดหรือเปลี่ยนชิ้นส่วนสำคัญทุก 50,000 กิโลเมตร แต่ในทางปฏิบัติหากบำรุงรักษาดีสามารถยืดอายุการใช้งานได้ การบำรุงรักษาประจำวัน เช่น การเปลี่ยนน้ำมันเครื่องและน้ำมันเกียร์ตามกำหนดเวลา รวมถึงการขับขี่อย่างถูกวิธี จะช่วยยืดอายุการใช้งานของชิ้นส่วนต่างๆ ของรถได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ความเร็วซิงโครนัสของมอเตอร์ 8 โพล์คือ 750 รอบต่อนาที ซึ่งคำนวณได้จากความสัมพันธ์ระหว่างจำนวนคู่โพล์กับความเร็ว เมื่อความถี่ของแหล่งจ่ายไฟเป็น 50 เฮิรตซ์ (8 โพล์สอดคล้องกับ 4 คู่โพล์ สูตรความเร็วซิงโครนัสคือ n=60f/p) ในการทำงานจริง เนื่องจากมอเตอร์อะซิงโครนัสมีอัตราการลื่นไถล (slip) ความเร็วของมันจะต่ำกว่าความเร็วซิงโครนัสเล็กน้อย โดยปกติจะอยู่ในช่วง 700 ถึง 730 รอบต่อนาที ค่าความเร็วเฉพาะอาจแตกต่างกันเล็กน้อยขึ้นอยู่กับรุ่นมอเตอร์ สภาวะโหลด และมาตรฐานการออกแบบ มอเตอร์ประเภทนี้เนื่องจากมีลักษณะความเร็วที่ต่ำกว่าและให้แรงบิดที่สูงกว่า จึงมักใช้ในงานอุตสาหกรรมที่ไม่ต้องการความเร็วสูง แต่ต้องการแรงบิดที่สูงและเสถียร เช่น ระบบปั๊ม อุปกรณ์พัดลม และไดรฟ์สายพานลำเลียง เป็นต้น ซึ่งสามารถให้พลังงานที่มั่นคงและน่าเชื่อถือ เหมาะสำหรับการทำงานต่อเนื่องเป็นเวลานาน

100 วัตต์ เท่ากับ 0.1 กิโลวัตต์ ในการแปลงแรงม้าเมตริกที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในวงการรถยนต์ 1 กิโลวัตต์ ประมาณเท่ากับ 1.36 แรงม้าเมตริก ดังนั้น 100 วัตต์ จึงประมาณเท่ากับ 0.1×1.36 = 0.136 แรงม้าเมตริก；หากใช้การแปลงแรงม้าอิมพีเรียล 1 กิโลวัตต์ ประมาณเท่ากับ 1.34 แรงม้าอิมพีเรียล ดังนั้น 100 วัตต์ จึงประมาณเท่ากับ 0.1×1.34 = 0.134 แรงม้าอิมพีเรียล。โดยปกติแรงม้าที่ระบุในพารามิเตอร์รถยนต์ส่วนใหญ่เป็นแรงม้าเมตริกที่ใช้กันอย่างกว้างขวาง การเข้าใจความสัมพันธ์ของการแปลงนี้ช่วยให้เข้าใจระดับกำลังของเครื่องยนต์ได้อย่างตรงไปตรงมา เช่น เมื่อเปรียบเทียบกำลังขับเคลื่อนของรถรุ่นต่างๆ สามารถแปลงหน่วยให้เป็นหน่วยเดียวกันเพื่อสัมผัสความแตกต่างได้อย่างชัดเจน ซึ่งช่วยสนับสนุนการตัดสินใจซื้อรถหรือการประเมินประสิทธิภาพ

การคำนวณกำลังไฟฟ้าขาออกของมอเตอร์สามเฟสจำเป็นต้องแยกแยะระหว่างกำลังไฟฟ้าขาเข้าและกำลังไฟฟ้าขาออก กำลังไฟฟ้าขาเข้าคือพลังงานไฟฟ้าที่ป้อนจากแหล่งจ่ายไฟหลักไปยังมอเตอร์ คำนวณโดยใช้สูตร P_in = √3 × U × I × cosq โดยที่ U คือแรงดันไฟฟ้า (หน่วยเป็น V) I คือกระแสไฟฟ้า (หน่วยเป็น A) และ cosq คือตัวประกอบกำลัง (ซึ่งสะท้อนอัตราส่วนของกำลังไฟฟ้าจริงต่อกำลังไฟฟ้าปรากฏ โดยปกติจะหาได้จากแผ่นป้ายชื่อมอเตอร์ มีค่าประมาณ 0.7 ถึง 0.9) กำลังไฟฟ้าขาออกคือพลังงานกลที่ส่งออกมาจากเพลามอเตอร์ โดยคำนึงถึงประสิทธิภาพของมอเตอร์ คำนวณโดยใช้สูตร P_out = √3 × U × I × cosq × n โดยที่ n คือเปอร์เซ็นต์ของงานกลที่ได้ต่อพลังงานไฟฟ้าขาเข้า ซึ่งสามารถหาได้จากแผ่นป้ายชื่อหรือจากการวัดจริง ในการคำนวณนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องรักษาความสอดคล้องของหน่วยของพารามิเตอร์ต่างๆ ตัวอย่างเช่น ถ้าแรงดันมีหน่วยเป็น V กระแสมีหน่วยเป็น A และกำลังมีหน่วยเป็น W การแปลงเป็น kW ต้องหารด้วย 1000 แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างแรงดันสาย แรงดันเฟส และกระแสสาย/กระแสเฟสจะแตกต่างกันไปตามวิธีการต่อสาย (แบบสตาร์หรือแบบเดลต้า) แต่หลักการพื้นฐานยังคงไม่เปลี่ยนแปลงหลังจากแทนค่าลงในสูตรแล้ว หากมอเตอร์อยู่ในสภาวะการทำงานที่กำหนด พารามิเตอร์ที่ระบุไว้บนแผ่นป้ายสามารถนำมาใช้ในการคำนวณได้โดยตรง อย่างไรก็ตาม ในสภาวะที่ไม่ใช่สภาวะที่กำหนด จำเป็นต้องวัดแรงดันสาย กระแสสาย ตัวประกอบกำลัง และประสิทธิภาพจริงเพื่อให้แน่ใจในความถูกต้อง นอกจากนี้ ตัวประกอบกำลังและประสิทธิภาพจะแปรผันตามอัตราการรับภาระของมอเตอร์ ค่าที่ระบุไว้จึงใช้ได้เฉพาะกับการคำนวณภายใต้ภาระที่กำหนดเท่านั้น ในการใช้งานจริง จำเป็นต้องปรับพารามิเตอร์ตามสภาวะการทำงาน