เมื่อรถต้องการเปลี่ยนระบบเกียร์ หมายถึงระบบเกียร์ของรถยนต์เกิดปัญหาหรือไม่ได้ทำงานอย่างถูกต้อง การเปลี่ยนหรือซ่อมแซมระบบเกียร์เป็นสิ่งจำเป็นเพื่อให้รถกลับมาทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ ความสำคัญของระบบเกียร์อยู่ที่การช่วยควบคุมความเร็วและแรงบิดของรถ ถ้าระบบเกียร์มีปัญหา อาจส่งผลต่อการเคลื่อนที่ของรถยนต์ รวมถึงความปลอดภัยในการขับขี่

โดยหลักแล้ว เฟืองสามารถจำแนกได้เป็น 4 ประเภท โดยพิจารณาจากรูปทรงของฟัน ได้แก่ เฟืองอินโวลูต เฟืองไซคลอยด์ และเฟืองโค้งวงกลม เฟืองอินโวลูตเป็นที่นิยมใช้กันมากเนื่องจากผลิตได้ง่าย ส่วนเฟืองอีกสองประเภทนั้นใช้กันน้อยกว่าและส่วนใหญ่ใช้ในงานเฉพาะทางที่มุมแรงดันแตกต่างกันซึ่งส่งผลต่อความสามารถในการรับน้ำหนักและภาระ โดยพิจารณาจากรูปทรง สามารถจำแนกได้เป็น เฟืองทรงกระบอก เฟืองดอกจอก เฟืองไม่เป็นวงกลม แร็ค และเฟืองตัวหนอน เฟืองทรงกระบอกเหมาะสำหรับการส่งกำลังแบบเพลาขนาน ส่วนเฟืองดอกจอกมักพบในระบบเพลาตัดกัน โดยพิจารณาจากรูปทรงของแนวฟัน สามารถจำแนกได้เป็น เฟืองตรง เฟืองเกลียว เฟืองก้างปลา และเฟืองโค้ง เฟืองเกลียวใช้กันอย่างแพร่หลายในการส่งกำลังความเร็วสูงเนื่องจากมีความเรียบลื่นในการเข้าคู่กันมากกว่าเฟืองตรง โดยพิจารณาจากพื้นผิวของฟัน สามารถจำแนกได้เป็น เฟืองภายนอกและเฟืองภายใน เฟืองภายในส่วนใหญ่ใช้ในโครงสร้างขนาดกะทัดรัดที่มีพื้นที่จำกัด นอกจากนี้ วิธีการผลิตยังพัฒนาไปสู่กระบวนการหล่อ การตัด การรีด และการเผาผนึก กระบวนการที่แตกต่างกันส่งผลโดยตรงต่อความแม่นยำและความทนทานของเฟือง ตัวอย่างเช่น เฟืองที่มีผิวฟันแข็งต้องได้รับการอบชุบความร้อนและการตกแต่งขั้นสุดท้ายเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพ ในขณะที่เฟืองที่มีผิวฟันอ่อนจะเหมาะสมกว่าสำหรับการใช้งานที่ต้องการต้นทุนต่ำหรือภาระงานต่ำ วิธีการจำแนกประเภทเหล่านี้รวมกันเป็นระบบการใช้งานที่หลากหลายของเทคโนโลยีเฟือง

ในประเทศไทย ตำแหน่งคันเกียร์ของรถยนต์แตกต่างกันไปตามรุ่นรถและประเภทเกียร์ โดยรถเกียร์อัตโนมัติทั่วไปใช้การออกแบบคันเกียร์แบบตั้งพื้นแบบดั้งเดิม ตำแหน่งคันเกียร์อยู่ใต้แผงควบคุมกลางใกล้ขาขวาของผู้ขับขี่ รูปแบบทั่วไปมีทั้งแบบเรียงเป็นแนวตรงหรือแนวซิกแซก ที่มีป้ายสัญลักษณ์เกียร์ P, R, N, D ฯลฯ โดยรถยนต์ญี่ปุ่นมักนิยมใช้การออกแบบร่องเกียร์แบบซิกแซกเพื่อลดความเสี่ยงจากการใช้งานผิดพลาด รถรุ่นระดับสูงบางรุ่น เช่น บีเอ็มวี ใช้คันเกียร์อิเล็กทรอนิกส์ (เรียกทั่วไปว่า "คันเกียร์ขาไก่") ในขณะที่แบรนด์อื่นๆ เช่น เมอร์เซเดส-เบนซ์ อาจติดตั้งคันเกียร์แบบคันบังคับที่พวงมาลัย โดยรวมกลไกเปลี่ยนเกียร์ไว้ด้านขวาของพวงมาลัย รถเกียร์ธรรมดามีรูปแบบคันเกียร์แบบ H อยู่ในตำแหน่งมาตรฐาน ต้องใช้ร่วมกับการเหยียบคลัตช์ สิ่งสำคัญคือ ด้วยการพัฒนาเทคโนโลยี รถยนต์รุ่นใหม่บางรุ่น เช่น โตโยต้า GR Yaris ที่ติดตั้งเกียร์อัตโนมัติ 8 สปีด DAT ได้ปรับปรุงระบบการเปลี่ยนเกียร์ ลดการพึ่งพาการใช้งานคันเกียร์ทางกายภาพ ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบแบบใด ควรแนะนำให้ผู้ขับขี่ทำความคุ้นเคยกับการใช้งานเกียร์ของรถแต่ละคันก่อนเริ่มขับขี่ เพื่อความปลอดภัยในการเดินทาง

การเปลี่ยนเกียร์ของรถยนต์แบบเกียร์ธรรมดาต้องพิจารณารวมกันจากความเร็วรถ อัตราเร่งเครื่องยนต์ และการเปลี่ยนแปลงของเสียง โดยปกติหลังจากเริ่มออกตัวด้วยเกียร์ 1 เมื่อความเร็วรถถึง 15 กิโลเมตรต่อชั่วโมงให้เปลี่ยนเป็นเกียร์ 2 เมื่อถึง 25 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเปลี่ยนเป็นเกียร์ 3 เมื่อถึง 35 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเปลี่ยนเป็นเกียร์ 4 และเมื่อถึง 45 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเปลี่ยนเป็นเกียร์ 5 พร้อมกันนี้แนะนำให้เปลี่ยนเกียร์ขึ้นเมื่อเครื่องยนต์ทำงานที่ 1800-2000 รอบต่อนาที เพื่อให้กำลังส่งผ่านได้ราบรื่นและประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิง หากเสียงเครื่องยนต์ทุ้มหรือเร่งไม่ค่อยขึ้น แสดงว่าเครื่องยนต์ทำงานที่รอบต่ำเกินไปและต้องเปลี่ยนเกียร์ลง เมื่อขับขึ้นทางชันหรือแซงรถ สามารถเลื่อนการเปลี่ยนเกียร์ออกไปจนถึง 2500-3000 รอบต่อนาทีเพื่อเพิ่มแรงบิด ผู้ขับมือใหม่สามารถดูมาตรวัดรอบเครื่องเป็นหลักก่อน เมื่อชำนาญแล้วจึงสามารถตัดสินใจจากการตอบสนองของคันเร่งและเสียงเครื่องยนต์ได้ เมื่อเปลี่ยนเกียร์ต้องเหยียบคลัตช์จนสุด เพื่อหลีกเลี่ยงอาการกระตุกจากการปล่อยคลัตช์ครึ่งเดียวเกินไป ส่วนรถเกียร์อัตโนมัติแม้ไม่ต้องเปลี่ยนเกียร์เอง แต่ควรหลีกเลี่ยงการเร่งกระชากหรือเปลี่ยนเกียร์ขณะความเร็วสูง เมื่อจอดรถให้เข้าเกียร์ N ก่อน แล้วดึงเบรกมือ ก่อนจึงเปลี่ยนไปเกียร์ P เพื่อรักษาเกียร์ให้คงทน ไม่ว่าจะเป็นเกียร์ธรรมดาหรืออัตโนมัติ การเลือกเกียร์ให้เหมาะสมกับความเร็วนั้นสำคัญ การใช้เกียร์สูงที่รอบเครื่องต่ำหรือเกียร์ต่ำที่รอบเครื่องสูงเป็นเวลานานจะทำให้ชิ้นส่วนเครื่องยนต์สึกหรอเร็วขึ้น

หากต้องการยืดอายุการใช้งานของระบบเกียร์ ต้องเริ่มจากการบำรุงรักษาอย่างสม่ำเสมอและการขับขี่อย่างถูกวิธี น้ำมันเกียร์เป็นปัจจัยหลักในการบำรุงรักษา สำหรับเกียร์ออโตเมติกควรเปลี่ยนทุก 2 ปีหรือ 40,000 กิโลเมตร (ตามระยะใดถึงก่อน) ส่วนเกียร์ธรรมดาสามารถยืดระยะเวลาเปลี่ยนเป็นทุก 3 ปีหรือ 100,000 กิโลเมตร โดยต้องอ้างอิงตามคู่มือรถและปรับตามสภาพถนนจริง หากขับบ่อยในสภาพการจราจรติดขัดหรือสภาพแวดล้อมเลวควรเปลี่ยนถี่ขึ้น เมื่อเปลี่ยนน้ำมันเกียร์ ควรใช้วิธีเปลี่ยนแบบไดนามิกซึ่งสามารถระบายน้ำมันเก่าออกได้มากกว่า 90% พร้อมทั้งต้องใช้น้ำมันเกียร์ที่มีมาตรฐานตามที่ผู้ผลิตกำหนด เช่น น้ำมันเกียร์ CVT เฉพาะ ราคาประมาณ 1,500-2,500 บาทต่อ 4 ลิตร ในการขับขี่ประจำวัน ควรหลีกเลี่ยงการเร่งเครื่องอย่างรุนแรง การปล่อยเกียร์ว่างขณะเคลื่อนที่ และการติดเครื่องยนต์ไว้เป็นเวลานาน เมื่อขึ้นเขาควรใช้เกียร์ต่ำเพื่อลดการสึกหรอของคลัตช์ ควรตรวจสอบระดับน้ำมันเกียร์ทุก 20,000 กิโลเมตร (ระดับน้ำมันควรอยู่ระหว่างขีดวัดเมื่ออุณหภูมิน้ำมันอยู่ที่ 50 องศาเซลเซียส) และควรทำความสะอาดระบบทุก 50,000 กิโลเมตรเพื่อกำจัดคราบน้ำมัน นอกจากนี้ ควรตรวจสอบระบบระบายความร้อนและความแน่นหนาของระบบเกียร์เป็นประจำ หากพบอาการกระตุกขณะเปลี่ยนเกียร์หรือมีเสียงผิดปกติ ควรรีบนำไปตรวจซ่อมทันที การบำรุงรักษาที่เหมาะสมจะช่วยยืดอายุการใช้งานของเกียร์ได้เกิน 150,000 กิโลเมตร และลดค่าใช้จ่ายในการซ่อมบำรุงได้อย่างมาก

เมื่อเกียร์ออโต้เกิดปัญหา ไม่แนะนำให้ขับรถต่อไป เนื่องจากเกียร์ออโต้เป็นชิ้นส่วนหลักในการส่งกำลัง ถ้าหากเกิดปัญหาเช่น การเปลี่ยนเกียร์ยาก เสียงผิดปกติ การขัดขวางกำลัง หรือน้ำมันรั่ว การขับรถต่อไปอาจทำให้ชิ้นส่วนภายในสึกหรอมากขึ้น ส่งผลให้เฟืองลื่น วาล์วอุดตัน หรือแม้แต่ขัดขวางอย่างสมบูรณ์ ไม่เพียงแต่ค่าซ่อมอาจสูงถึงหลายหมื่นบาทเท่านั้น แต่ยังอาจก่อให้เกิดอันตรายจากการควบคุมความเร็วไม่ได้อีกด้วย ถ้าไฟเตือนสว่างสีเหลืองและอาการไม่รุนแรง (เช่น การเปลี่ยนเกียร์ฝืดเล็กน้อย) สามารถขับรถด้วยความเร็วต่ำในระยะทางสั้นไปยังศูนย์ซ่อมได้ แต่ต้องหลีกเลี่ยงการเร่งเครื่องหรือเปลี่ยนเกียร์บ่อยครั้ง หากเกิดปัญหาไม่สามารถเข้าเกียร์ การส่งกำลังขัดข้อง หรือไฟเตือนสีแดง ต้องหยุดรถทันทีและเรียกบริการช่วยเหลือ ในการบำรุงรักษาปกติ ควรเปลี่ยนน้ำมันเกียร์เป็นประจำ (แนะนำทุก 40,000-60,000 กิโลเมตร) ตรวจสอบระดับและสภาพน้ำมันเกียร์ และหลีกเลี่ยงการขับรถหนักเป็นเวลานาน เพื่อป้องกันการเกิดปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ